Patrick Plaggenborg

Toen ik thuiskwam van de struisvogelboerderij vroeg ik me af waar ik nu nog naartoe kon gaan. Omdat mijn geld zo goed als op was zat een extra week vakantie met Philip, Sebastiaan en Anne er niet meer in. De auto moest zondag in Port Elizabeth ingeleverd worden maar dan zou ik niet meer naar Pretoria kunnen. Goedkope vluchten waren er niet meer. Ik zou dus sowieso richting Pretoria moeten gaan rijden terwijl er op de route daarheen niet zo heel veel boeiends te zien is.

Ik heb dus besloten om als een idioot richting Pretoria te rijden zodat ik nog wat dagen overhad om een weekendje met Priscilla naar Sabie te gaan. Ik ben rond 17:00 uit Oudtshoorn vertrokken richting Pretoria en had een backpackers in Colesberg geboekt. Daar zou ik volgens de hostess ongeveer 5 uur over doen. Dat klopte wel ongeveer hoewel ik wel een ontzettend lange stop gemaakt heb in Beaufort-West. De jongen bij het tankstation liet mij namelijk betalen voor de vorige gebruiker omdat de tank het niet deed en dus nog het oude bedrag erop stond. Daar kwam hij na wat moeilijk doen achter en toen hebben we het opgelost. Dat scheelde zo goed als de helft van het bedrag.

Ik ben toen verder gereden naar Colesberg waar ik inderdaad rond een uurtje of 10 aankwam. Plankgas rijden door gebieden waar je werkelijk waar niets te zien krijgt. Onderweg ben ik nog even aangehouden door de politie met een standaardcontrole voor rijbewijs enzo. Die deed weer even moeilijk over de kopien die ik alleen maar had. Verder viel het mee en ben ik stevig doorgereden. Wat een saaie ritten zijn dat. Niemand naast je om tegen te praten en in de omgeving is ook niet veel te zien. Zodra je door die bergpassen rijdt ziet het er allemaal prachtig uit maar erbuiten is het een uitgestrekte vlakte. Zodra het donker wordt is het natuurlijk helemaal niets meer aan en wordt het rijden alleen maar vervelender.

Aangekomen in Colesberg had ik nog wel zin in een biertje maar helaas was alles dicht. Ook het tankstation verkocht er geen bier dus dat ging niet door. Ik vroeg dus twee mannen die er werkten en die zeiden dat ik het wel bij een andere lodge kon gaan vragen. De lodge waar ik zelf sliep had namelijk geen eigen bar. Daarna vertelden me dat ze nog wel een plek wisten waar ik drank kon halen. Ze wilden het wel laten zien maar dan moest ik ze ook weer terugbrengen naar het tankstation. Zo gezegd zo gedaan ;-)

Het tankstation lag aan de N12, net buiten Colesberg. Ik reed dus weer terug Colesberg in waar ze mij de richting aangaven. Afslagje hier, afslagje daar. Op een gegeven moment reden we het township gedeelte van Colesberg in. Het was er pikdonker en overal liepen nog mensen op straat, terwijl het toch al een uur of 22:30 was. Na een paar straatjes doorgereden te zijn kwamen we bij een tavern maar die was gesloten. Gelukkig wisten ze nog wel een andere tavern die echt wel open moest zijn. Dus we reden weer verder, nog verder de township in. Op een gegeven moment kwamen we inderdaad bij die tavern aan en daar heb ik wat biertjes gekocht.

Ik heb de beide mannen weer naar hun werk teruggebracht en ben daarna teruggegaan naar de lodge. Daar was op zich niet veel te beleven. Ik heb nog even gepraat met een man die bij mij op de kamer sliep. Hij deed ook werk in de grafische business en had zijn eigen bedrijf in Cape Town. Hij deed nu even wat freelance werk voor SA Breweries.

Rond een uur of 1 ben ik gaan slapen waarop ik de volgende dag weer doorgereden ben naar Pretoria. Eerst langs Bloemfontein, daarna via Johannesburg naar Pretoria. Nog een aardige afstand om aan een stuk door te rijden. Ik had er nog even aan gedacht om een lifter mee te nemen maar er is al genoeg gebeurd in het verleden dus dat leek me niet zo’n goed idee hier in Zuid-Afrika. Het was dus weer lang plankgas rijden totdat ik in Gauteng aankwam waar je duidelijk kon merken dat de mensen niet konden autorijden. Rechts inhalen, links inhalen, rechts blijven kleven, jezelf nog net even ergens tussen steken, het kan er allemaal. Wat dat betreft was het op de N1 en N2 een stuk relaxter rijden. Maar gelukkig hoefde ik nog maar een klein stukje vanaf Johannesburg.

Het was ook weer oersaai die dag maar ik was blij Priscilla weer te zien na iets van 6 uur rijden met maar een paar stops in de tussentijd.

In Oudtshoorn, dat bekend staat om de vele struisvogel boerderijen ben ik een kijkje gaan nemen bij Safari Ostrich Farm. De backpackers waar ik sliep raadde mij deze aan. Ik kwam al langs de farms toen ik van Mossel Bay richting Oudtshoorn reedt en toen vond ik het er nogal afgelegen uitzien. Toen ik bij de farm zelf kwam viel het reuze mee.

Je kwam daar bij een souvenirswinkeltje en een restaurant waar ze struisvogelvlees serveerden. Vanaf die plek kon je een kaartje kopen voor een guided tour die je langs de farm zelf zou brengen. Dus dat heb ik maar gedaan.

De tour zelf viel me nogal tegen. Ik had er iets teveel van verwacht waarschijnlijk. De struisvogels zelf vind ik echt prachtige beesten. En ze kijken je allemaal zo dom aan :-) Op de tour werd je meegenomen langs de velden waar de struisvogels leven en hadden ze binnen een hek een koppeltje gevormd van een mannetje en een vrouwtje. Ook lieten ze nog wat struisvogeleieren zien die zo groot en stevig zijn dat je erop kan staan zonder dat ze breken. Verder was er nog een klein gebouwtje met een kamer wat ze het museum noemden. Er waren op zich leuke dingen te zien zoals de eieren vergeleken met kippe-eieren, een opgezette struisvogel, veren van de struisvogels en uiteraard kregen we overal wat verhaaltjes bij te horen van de gids.

Ook werd het grote huis laten zien van de rijke vederbaronnen die toen de vederindustrie op z’n hoogtepunt was natuurlijk grof geld verdienden. Er stond een huis dat o.a. pilaren uit Griekenland had, hout uit India en dakpannen uit Belgie. We mochten er helaas niet naar binnen omdat er nu mensen woonden. Het huis was verkocht toen de vederindustrie instortte en die familie woont er nu nog.

Hierna was het al weer afgelopen en gingen we terug naar de plek waar ik aangekomen was. Daar hadden ze achter het gebouw ook nog een veldje met wat struisvogels. Daar werd de lichaamsbouw van een struisvogel uitgelegd. Ook zouden er races gehouden worden waarbij je zelf op een struisvogel zou kunnen gaan zitten. Jammergenoeg was het zo ontzettend heet die dag dat het niet door kon gaan anders zouden de beesten kwaad worden. Er werd wel een race gedaan maar dat was met twee mensen die daar werkten die op de struisvogels zaten. Ik heb er wel een leuk filmpje van, maar het stelt jammergenoeg wat minder voor dan je verwacht voordat je erheen komt.

Al met al was het wel een leuke middag daar en waren die struisvogels zelf gewoon hartstikke leuke beesten om te zien. Het was alleen allemaal wat korter en kleiner dan ik had verwacht.

Gisteren ben ik maar eens uit Cape Town vertrokken. Het sfeertje was er heerlijk relaxed, maar het is toch maar eens tijd om verder te gaan. Ik ben eerst nog een pakketje voor Esther op gaan halen in Belville bij Leonie, waarna ik via de N1 langs Worcester en Robertson naar Mosselbay ben gereden en vandaaruit naar Oudtshoorn. Een leuke touristische route waar ik lange tijd vaak geen enkele auto tegen ben gekomen.

Tegen zonsonderdag kwam ik vlakbij Oudtshoorn waar ik echt weer prachtige stukjes natuur heb kunnen zien vanuit de auto. Ik heb rijdend nog wat foto’s kunnen maken door een vieze ruit maar gelukkig waren er ook wat stukjes langs de weg waar je kon stoppen om van het uitzicht te genieten. En wat een uitzicht was dat zeg.

Na ietsje verder te zijn doorgereden kwam ik zo’n beetje in Oudtshoorn zelf terecht waar ik langs de weg al allemaal struisvogelboerderijen tegenkwam. Bij eentje ben ik gestopt waarna ik met mijn camera bij het hek ging staan en alle struisvogels naar me toe kwamen. Toen kwam er een grote vrachtwagen langsgereden en die joeg ze allemaal weer weg. Ik heb er een filmpje van gemaakt, dus die krijg je nog wel een keer te zien :-)

Waar heb ik nou eigenlijk gezeten in Cape Town. De backpackers heet Long Street Backpackers en is een van de vele backpackers aan deze straat. Het is zo’n beetje het hart van Cape Town met alle travelers enzo en je vind er veel discotheken restaurantjes en barretjes. Ik ben er zo’n anderhalve week geweest en het was een erg relaxte lodge met relaxte lui die er werkten en een ideale lokatie dus.

Ik heb er nog even snel wat fotootjes van gemaakt dus enjoy ;-) Ook mooi is het uitzicht op Lion’s Head vanaf het balkon. Erg mooi met zonsondergang wanneer de zon daar langs komt. Ik heb daar in ieder geval een leuk tijd gehad en kan de backpackers aan iedereen die naar Cape Town gaat aanraden.

Esther, Camiel en Priscilla zijn weer terug naar Pretoria *snik* *snik* :-(
Nu ga ik tot zondag in mijn eentje op pad. Ik ben nog twee dagen in Kaapstad gebleven omdat we nog niet de kans hebben gehad om Table Mountain te zien. Daar ben ik dus maandag naartoe geweest.

Ik ben met de auto de berg op gereden tot ik bij een mannetje kwam die me vertelde dat er boven geen parkeerplaatsen meer waren. Ik moest dus maar de auto parkeren op ongeveer de helft en dan een minitaxi busje nemen naar de kabelbaan. Ok. Dat heb ik dus maar gedaan. Bovenaan gekomen stond ik bij de langste rij ooit. Het leek wel een attractiepark. Aan de rechterkant had je de ticket office en aan de overkant van de weg stonden mensen omdat de 20 meter wachtrij aan de rechterkant niet lang genoeg was. Dus ik loop naar het einde van die rij aan de linkerkant maar het einde kwam maar niet in zicht. Na 50 meter lopen krijg je gewoon een glimlach op je gezicht als je ziet hoe lachwekkend het is om al die toeristen te zien die naar boven willen. En ik ben er zelf ook een ;-)

Dus maar in de rij gestaan. Eerst even van het uitzicht van daar genoten maar toen ik mijn camera erbij wilde pakken bleek dat de batterijen weer eens op waren. Wat stom! Dus ik heb hem weer uitgedaan en gehoopt dat ik nog wat foto’s kon maken van boven op de berg. Ik ben verder maar mijn boek gaan lezen en na ongeveer een uur kon ik eindelijk mijn ticket kopen. Een kwartiertje later kon ik ook daadwerkelijk met de kabelbaan mee.

Erg grote bakken hadden ze hangen waar een hoop mensen in pasten. Het lijkt alsof je niet zo heel hard naar boven gaat maar als je naar de kabels zelf kijkt en de grond onder je voorbij ziet vliegen . Je krijgt zelfs last van je oren zo snel ga je omhoog.

Eenmaal boven heb je echt een van de mooiste uitzichten ooit. Je ziet Kaapstad zo mooi in een vallei liggen met daaromheen Table Mountain en Lion’s Head. Iets in de verte in de zee zie je Robben Island liggen en als je nog verder kijkt zie je Kaapstad zich uitstrekken over de vlakte. Bovenop de berg kon je nog een stukje wandelen waar je erg makkelijk van de paden af kon gaan naar het randje van de berg. Het is echt bizar om een berg te zien die zo plat is van boven. Terwijl je bovenop loopt merk je op sommige plaatsen niet eens dat je boven op een berg loopt, hoewel het natuurlijk wel erg rotsachtig is.

De wachtrij naar beneden was gelukkig maar iets van 20 minuten dus dat viel mee ;-) Eten heb ik niet geprobeerd want zelfs voor het restaurant was een wachtrij. Wat een toeristische mierenhoop daar zeg, maar wel erg mooi.

Zaterdag wilde we even lekker zwemmen aan het strand en misschien wat surfen voor degenen die daar zin in hadden dus we gingen weer op weg naar Muizenberg. We wilden eigenlijk naar Table Mountain maar dat ging niet door omdat het die dag gigantisch waaide. Te gevaarlijk voor de kabelbaan. Toen we bij het strand aankwamen bleek het ook hier erg te waaien. Het strand zag zwart van de mensen, maar er waren maar weinig die ook echt aan het zwemmen waren. Er waren zoveel golven en ze gingen zo hard dat niemand het aandurfde denk ik. Veel waren zelfs bruin van al het zand dat ze omhoog haalden. Dan maar op het strand liggen dachten we maar dat zat er ook niet in. Je werd letterlijk gezandstraald en er was geen enkele plek over waar we beschut konden liggen. Dus besloten we maar weer weg te gaan.

We hadden een aardig eindje gereden om daar te komen maar gelukkig was Kirstenbosch niet zo ver weg. Dat is een Botanische tuin met allerlei planten maar die planten interesseerde ons niet echt. Het was gewoon een mooie tuin om te zien en om relaxed op het gras te gaan liggen. Jammer dat je er wel 22 rand voor moest betalen per persoon maar goed het moet wel allemaal bijgehouden worden dus dat moet dan maar. Op zondagen is hier in de avond live muziek waar je heen kan maar helaas konden we daar niet heen dus hebben we het maar op een rustige zaterdagmiddag gedaan. We zijn er niet te lang gebleven maar hebben er toch wel een lekker lui dagje van gemaakt.

Wat een rare dag zeg :-)

De dag voor mijn verjaardag spraken we met Philip, Sebastiaan, Anne en Remy af want die waren ook eindelijk in Cape Town aangekomen. We hebben lekker gegeten bij een Grieks visrestaurant waar ik maar even geen vis heb besteld na die vieze seafood platter in Struisbaai. Het was erg gezellig en rond een uur of half 12 gingen we naar huis. Ik lette eigenlijk helemaal niet op de tijd en toen we in de auto zitten begon ineens iedereen voor me te zingen :-) Wat onverwachts zeg, maar echt leuk!

Thuisgekomen was de dorm waar ze slapen versierd met slingers en ballonnen en kreeg ik wat kado’s! Ik kreeg een t-shirt en een boek (The Da Vinci Code) met een Zuid-Afrikaanse boekenlegger erbij. Ook was er nog iets van 100 rand over waar ik mischien nog een andere piercing voor krijg of iets anders als ik wat tegenkom. Een erg leuke verrassing in ieder geval toen we bij de lodge aankwamen. Daarna zijn we nog op stap geweest en hebben we tot laat in de nacht doorgefeest. Mijn verjaardag was namelijk al begonnen.

De volgende dag werd het even lekker uitslapen hoewel ik nogal wat slaaptekort heb opgebouwd van de afgelopen dagen. Het werd een lekker suf dagje waar ik me verder afgezien van de paar telefoontjes enzo me niet echt jarig voelde. Het was natuurlijk ook een erg rare omgeving. We zijn rond de middag gaan brunchen bij Greens en toen zijn we naar het strand gereden. Het was een rotsstrand dus echt zwemmen kon je er niet maar we konden lekker luieren. Erg vaag om je verjaardag op het strand te vieren. Kerst ‘vierden’ we ook al op het strand, en ook toen was het niet echt kerst.

’s Avonds hebben we even snel wat gegeten bij Mohammed, een superbekende man hier in Long Street met zijn shoarma zaak. Het schijnt dat zo goed als iedereen die in Long Street is geweest de afgelopen jaren hem kent. Wel grappig maar de shoarma was niet echt lekker ;-) De boereworst ging er wel in. Rond een uur of 23:30 waren we weer klaar om nieuwjaar te gaan vieren. Philip, Sebastiaan, Anne en Remy waren ook weer in de stad en samen zouden we naar een discotheek gaan om daar het nieuwe jaar in te luiden. Tenminste dat was de bedoeling want we hadden zelf totaal geen idee ervan hoe het hier eraan toe gaat.

Op weg naar Club Deluxe kwamen we langs een afgezette straat. Het bleek dat er hier een soort van Carnaval zou komen. Dat leek ons wel grappig. Zouden ze Oud&Nieuw hier vieren als een soort carnaval met grote optochten enzo? Het begon al dichtbij 0:00 te komen. Er stond vlakbij een kleine opstelling waar muziek werd gedraaid en waar iemand de hele tijd aan het praten was. We verwachten dat die ook wel zou gaan aftellen als het zover zou zijn want er was nergens een grote klok te bekennen. Toen het zo ongeveer 0:00 uur was keken we elkaar aan en vroegen we ons af wat er nou eigenlijk aan de hand was. Het stikte van de mensen maar niemand gaf een kik. Bij de een was het al een paar minuten over 12 op zijn horloge en bij de ander z’n telefoon moest het nog 12 uur worden. Het winkeltje op de hoek had een klok hangen die al dik 5 minuten over 12 aangaf. Toen heben we elkaar maar gelukkig nieuwjaar gewenst. Wat een vreemde bedoeling daar zeg. Ook totaal geen vuurwerk of niets. Niemand om ons heen feliciteerde elkaar ook. Blijkbaar wordt nieuwjaar hier niet echt gevierd zoals we in Nederland gewend zijn.

De Carnaval viel ook een klein beetje tegen. Het was een soort van optocht met wat dansende mensen en wat trompetten en trommels enzo. Wel geinig maar ik had me er blijkbaar veel te veel van voorgesteld. Dat moet ik maar niet doen ;-) Philip heeft in ieder geval foto’s ervan gemaakt dus wie weet kan ik die later nog toevoegen.

Een rare maar wel leuke dag :-)