Patrick Plaggenborg

Toen ik thuiskwam van de struisvogelboerderij vroeg ik me af waar ik nu nog naartoe kon gaan. Omdat mijn geld zo goed als op was zat een extra week vakantie met Philip, Sebastiaan en Anne er niet meer in. De auto moest zondag in Port Elizabeth ingeleverd worden maar dan zou ik niet meer naar Pretoria kunnen. Goedkope vluchten waren er niet meer. Ik zou dus sowieso richting Pretoria moeten gaan rijden terwijl er op de route daarheen niet zo heel veel boeiends te zien is.

Ik heb dus besloten om als een idioot richting Pretoria te rijden zodat ik nog wat dagen overhad om een weekendje met Priscilla naar Sabie te gaan. Ik ben rond 17:00 uit Oudtshoorn vertrokken richting Pretoria en had een backpackers in Colesberg geboekt. Daar zou ik volgens de hostess ongeveer 5 uur over doen. Dat klopte wel ongeveer hoewel ik wel een ontzettend lange stop gemaakt heb in Beaufort-West. De jongen bij het tankstation liet mij namelijk betalen voor de vorige gebruiker omdat de tank het niet deed en dus nog het oude bedrag erop stond. Daar kwam hij na wat moeilijk doen achter en toen hebben we het opgelost. Dat scheelde zo goed als de helft van het bedrag.

Ik ben toen verder gereden naar Colesberg waar ik inderdaad rond een uurtje of 10 aankwam. Plankgas rijden door gebieden waar je werkelijk waar niets te zien krijgt. Onderweg ben ik nog even aangehouden door de politie met een standaardcontrole voor rijbewijs enzo. Die deed weer even moeilijk over de kopien die ik alleen maar had. Verder viel het mee en ben ik stevig doorgereden. Wat een saaie ritten zijn dat. Niemand naast je om tegen te praten en in de omgeving is ook niet veel te zien. Zodra je door die bergpassen rijdt ziet het er allemaal prachtig uit maar erbuiten is het een uitgestrekte vlakte. Zodra het donker wordt is het natuurlijk helemaal niets meer aan en wordt het rijden alleen maar vervelender.

Aangekomen in Colesberg had ik nog wel zin in een biertje maar helaas was alles dicht. Ook het tankstation verkocht er geen bier dus dat ging niet door. Ik vroeg dus twee mannen die er werkten en die zeiden dat ik het wel bij een andere lodge kon gaan vragen. De lodge waar ik zelf sliep had namelijk geen eigen bar. Daarna vertelden me dat ze nog wel een plek wisten waar ik drank kon halen. Ze wilden het wel laten zien maar dan moest ik ze ook weer terugbrengen naar het tankstation. Zo gezegd zo gedaan ;-)

Het tankstation lag aan de N12, net buiten Colesberg. Ik reed dus weer terug Colesberg in waar ze mij de richting aangaven. Afslagje hier, afslagje daar. Op een gegeven moment reden we het township gedeelte van Colesberg in. Het was er pikdonker en overal liepen nog mensen op straat, terwijl het toch al een uur of 22:30 was. Na een paar straatjes doorgereden te zijn kwamen we bij een tavern maar die was gesloten. Gelukkig wisten ze nog wel een andere tavern die echt wel open moest zijn. Dus we reden weer verder, nog verder de township in. Op een gegeven moment kwamen we inderdaad bij die tavern aan en daar heb ik wat biertjes gekocht.

Ik heb de beide mannen weer naar hun werk teruggebracht en ben daarna teruggegaan naar de lodge. Daar was op zich niet veel te beleven. Ik heb nog even gepraat met een man die bij mij op de kamer sliep. Hij deed ook werk in de grafische business en had zijn eigen bedrijf in Cape Town. Hij deed nu even wat freelance werk voor SA Breweries.

Rond een uur of 1 ben ik gaan slapen waarop ik de volgende dag weer doorgereden ben naar Pretoria. Eerst langs Bloemfontein, daarna via Johannesburg naar Pretoria. Nog een aardige afstand om aan een stuk door te rijden. Ik had er nog even aan gedacht om een lifter mee te nemen maar er is al genoeg gebeurd in het verleden dus dat leek me niet zo’n goed idee hier in Zuid-Afrika. Het was dus weer lang plankgas rijden totdat ik in Gauteng aankwam waar je duidelijk kon merken dat de mensen niet konden autorijden. Rechts inhalen, links inhalen, rechts blijven kleven, jezelf nog net even ergens tussen steken, het kan er allemaal. Wat dat betreft was het op de N1 en N2 een stuk relaxter rijden. Maar gelukkig hoefde ik nog maar een klein stukje vanaf Johannesburg.

Het was ook weer oersaai die dag maar ik was blij Priscilla weer te zien na iets van 6 uur rijden met maar een paar stops in de tussentijd.

This entry was posted on Friday, January 7th, 2005 at 14:56 and is filed under South Africa. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.