Patrick Plaggenborg

Gisteren zijn we in Port Elizabeth aangekomen om een uur of 9:20. Ik dacht dat het ongeveer een uurtje zou duren maar het was toch een iets langere vlucht. Op zich niet erg want we moesten zo vroeg opstaan dat het wel lekker was om even te kunnen slapen in het vliegtuig.

Aangekomen waren we redelijk moe. Het eerste wat we moesten doen was de auto regelen. Gelukkig waren er geen problemen met de kopie van mijn rijbewijs maar de prijzen waren wel ineens heel anders dan op de website stonden het afgelopen weekend. Ik heb het daar dus met hem over gehad maar aangezien hij geen internet had daar en er verder op Port Elizabeth Airport ook geen internetcafes waren konden we daar verder niets aan doen. We spraken af dat we als we andere prijzen zagen in een internetcafe we terug konden komen om de prijzen aan te passen. Later die dag kwamen we nog een internetcafe tegen en stonden er ineens andere prijzen op de website. Heel toevallig. Wat wel anders was dan de man ons wilde verkopen was de Young Driver Surcharge die je moet betalen als je jonger dan 23 bent. Dat hebben we met een telefoontje van 100 naar 50 rand kunnen krijgen.

Toen we eenmaal de auto hadden zijn we maar eerst onze lodge gaan opzoeken. Maar hoe vind je de lodge zonder kaart. Eerst zijn we dus allerlei tankstations afgegaan om een kaart te zoeken. Nadat we eerst een kaart van voor 1995 kregen aangeboden kwamen we bij een Shell waar ze wel een fatsoenlijke kaart voor ons hadden. De man die er werkte wees ons ook nog even netjes de weg. Toen we eindelijk bij Jikeleza lodge aankwamen kregen we te horen dat er geen plek voor ons was. Ze hadden voor ons een slaapplaats geboekt in een lodge vlakbij, maar toen we daar dus eenmaal aankwamen was ook daar geen plek meer. Die lodge verwees ons weer door naar een derde lodge, die gelukkig nog wel 2 bedden vrij had in hun dorm. Gelukkig was die dorm niet al te vol dus er was wel prima te slapen.

Toen we er aankwamen leek het er nogal verlaten. Het bleek meer een huis van iemand te zijn waar in een achteraf gebouwtje in een kamer wat bedden waren geplaatst. Voor het grootste deel waren er mensen van middelbare leeftijd. Niet echt een gezellige lodge. Maar we waren ook niet echt in de stemming met ons slaaptekort. We hebben een eind langs de boulevard gelopen die dag en wat gegeten bij Barneys aan het strand maar verder hebben we niet echt veel gedaan.

We waren doodop en wilden ook echt vroeg gaan slapen. Het was de hele dag klote weer dus het vakantiegevoel kwam ook maar met moeite op. ’s Avonds hebben we even snel wat gekookt en daarna hebben we na een potje schaken een filmpje gekeken in de woonkamer van Lester, de eigenaar. Je had eigenlijk een beetje het gevoel dat je bij iemand thuis zat, in plaats van bij een backpackers. Rond een uur of 10:00 doken we ons bed in omdat we de volgende dag wilden gaan sandboarden. Dat hadden we geboekt bij een andere lodge.

Toen we de volgende dag bij die lodge aankwamen kregen we te horen dat het zand nat was omdat het geregend had die nacht en dat het dus niet doorging. Het was nog steeds kloteweer dus het begon een beetje vervelend te worden. Gelukkig kon die lodge nog surflessen regelen voor ons. Het hing er nog maar vanaf of we mee mochten doen want er waren wat mensen die afgezegd hadden en hun plek moesten we innemen.

Gelukkig konden we meedoen en we kregen onze vest en plank mee. Na wat instructies van de surf instructors gingen we het water in en na wat hulp van de instructors konden we zelf ook wat klooien. Erg cool om te doen dat surfen, hoewel het wel erg vaak fout ging. Na iets van anderhalf uur was het tijd om te stoppen. We begonnen als beginners maar na iets van drie kwartier tijd mochten bij de wat hogere golven meedoen. Dat ging nog net even wat ruiger. Erg vermoeiend om elke keer met die golven mee te peddelen maar ook erg cool. Na anderhalf uur heb je het ook echt wel gehad.

Na even wat gegeten te hebben zijn we nog op zoek gegaan naar zo’n apparaatje die in je tapeplayer gaat en waar je je discman op aan kan sluiten. We hebben namelijk alleen een tape player in onze auto maar natuurlijk geen bandjes. De vrouw bij de tweede winkel waar we binnen liepen kon ons het apparaatje niet verkopen maar was zo vriendelijk om een stuk of 4 andere winkels af te bellen. Helaas wist geen van de winkels waar we het over hadden. In de stromende regen zijn we nog even verder gaan zoeken tot we bij een winkel kwamen die wel wist waar we het over hadden. Helaas was het uitverkocht maar hij verwees ons door naar een ander winkel. Toen we daar aankwamen bleek dat ze het niet eens hadden en dat we daar ook al vanaf die andere winkel naartoe hadden gebeld.

Gelukkig wist een van de medewerkers wel waar we het over hadden en hij verwees ons voor de zoveelste keer door. Een andere klant wilde ons ook nog even helpen met de weg erheen te vinden. Erg aardige mensen allemaal. Toen we de straat uitliepen naar onze auto en we een verse koekjesbakker binnenliepen kwam diezelfde man nog even die winkel binnen om het nog een keer te verduidelijken. Het lijkt erop dat veel mensen je echt zo graag willen helpen. Erg leuk.

In die winkel hadden ze ook inderdaad nog zo’n apparaatje dus nu kunnen we mp3’s afspelen in de Golf. Eindelijk.

Vanavond zijn we op weg gegaan naar Jeffrey’s Bay waar we slapen in Cristal Cove. Een backpackers lodge in een echt typisch surfer’s dorpje. Het is een van de beste surfspots ter wereld. Jammergenoeg is het nog steeds kutweer dus daar wordt je niet echt vrolijker van. Maar zoals we vandaag al gezien hebben heb je geen zon nodig om te surfen. Morgen krijgen we surflessen van de zoon van de eigenaars van deze lodge. Die schijnt 2e te zijn van Zuid-Afrika in zijn leeftijdsklasse. Ik ben benieuwd. Het schijnt tot en met het weekend in ieder geval kloteweer te blijven in dit deel van het land. Iets verderop bij George wordt het dit weekend wel iets beter maar in Cape Town is het al eerder mooi weer. Misschien gaan we onze plannen nog iets veranderen maar ik denk dat we het nog maar even aan moeten kijken.

Helaas kan ik de foto’s niet online zetten vanaf hier dus zal je het met mijn verhaal moeten doen. Misschien later deze week kan ik nog wel wat doen. Tot dan!

This entry was posted on Tuesday, December 21st, 2004 at 20:30 and is filed under South Africa. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.