Patrick Plaggenborg

In Zuid-Afrika kennen ze Sinterklaas niet en hangen de winkels al een tijdje vol met kerstspullen. Wij willen natuurlijk niet dat Sinterklaas ons overslaat dus hebben we wel een pakjesavond (eigenlijk pakjesmiddag) gehouden. Iedereen heeft 3 cadeaus van 50 Rand per stuk gekocht. De cadeaus konden voor iedereen bestemd zijn. We zijn toen een spelletje gaan doen om de cadeaus te verdelen. De cadeaus moesten niet voor een bepaald persoon gekocht worden wat het natuurlijk lastig maakt om echt leuke cadeaus te kopen.

Camiel kwam zaterdag met zijn 3 cadeaus aanzetten en had er ook nog een gedichtje bijgedaan ook. Iedereen moest dus maar gedichtjes gaan schrijven. Ik had er in het begin niet zo’n zin in maar toen we eenmaal bezig waren was het toch wel leuk. Juist omdat we gingen dobbelen om de cadeaus maakten de gedichten het een stuk leuker.

Om de beurt werd met de dobbelsteen gegooid en moest er iets gedaan worden afhankelijk van wat je gooit:

1 - Een cadeau geven aan de persoon met de minste cadeaus.
2 - Je moet van plek wisselen met een persoon naar keuze. De cadeaus blijven op de plek staan.
3 - Je moet een cadeau ruilen met een cadeau van een ander.
4 - Iedereen schuift 1 plaats op naar links.
5 - Je mag een cadeau uitzoeken van de cadeaustapel.
6 - Je mag een cadeau uitpakken. Als het cadeau nog een gedicht heeft moet je die eerst voorlezen en mag je de volgende keer dat je 6 gooit hem pas uitpakken.

Op die manier was het natuurlijk een chaos van plek verwisselen en cadeaus ruilen. Zodra je door had dat mensen een bepaald cadeau graag wilden hebben was het natuurlijk extra leuk om te proberen dat cadeau af te pakken :-)

Toen alle cadeaus uitgepakt waren hebben we een alarm gezet op 20 minuten en speelden we nog 20 minuten door. Toen het alarm afging moest iedereen nog net 1 plaats opschuiven. Gelukkig was bijna iedereen wel tevreden over zijn cadeaus. Er werd nog een klein beetje geruild onderling en toen kon iedereen met zijn cadeaus gaan spelen :-)

Ik had een hoed en rugzakje gekregen (toevallig van mezelf ;-) ), een Afrikaans/Tshwana/English vertaalboek, en een “verzorgingssetje” met een scrubcrême for Men, een doosje met Durex Sensation condooms en een zakje met toffees.

Rond een uur of 18:00 zijn we weer met z’n zessen de Golf ingedoken op weg naar Albert en zijn vrouw Hennie. We waren namelijk uitgenodigd om echte kroketten te gaan eten. Net als frikandellen vind je die dingen nergens hier. Albert en Hennie hebben de kunst van het krokettenrollen meester gemaakt en rollen dus eens in de zoveel tijd een zooi kroketten bij elkaar. Deze kroketten zijn alleen niet van de vieze troep gemaakt die je in Nederlandse kroketten vind maar echt van goede kwaliteit vlees. Ze vertelden ons dat ze soms wel tot 6000 kroketten rollen in een week tijd, die dan erg graag gekocht worden door Nederlanders die hier wonen. Vooral het verzorgingstehuis waar veel Nederlanders wonen koopt er veel.

We mochten dus langskomen om een avondje kroketten te komen eten. Hennie had lekkere salade erbij gemaakt en Albert was met z’n frituurpan bezig. Die dingen vind je hier trouwens ook zo goed als nergens. Na een gezellig avondje kletsen en een duik in het zwembad (wat best koud was ’s avonds) gingen we weer naar huis. Bedankt Hennie en Albert voor de gezellige avond!

This entry was posted on Monday, December 6th, 2004 at 22:44 and is filed under South Africa. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.