Patrick Plaggenborg

Dinsdagavond sproken we met Thai, die hier in de lodge werkt. Hij woont en werkt in de Europese zomer in London en gaat altijd in de Zuid-Afrikaanse zomer naar Zuid-Afrika toe. Hij doet ook aan surflessen en omdat Camiel en ik wel weer zin kregen om te gaan surfen en Esther en Priscilla het ook wel leuk leek zijn we de volgende dag met hem meegegaan. Hij zou ’s ochtends met ons gaan surfen. Daarna zouden we lunchen met door hem vers gebakken brood en daarna zou hij ons naar wat wijnboerderijtjes nemen waar we wijn konden gaan proeven.

We zijn hiervoor naar het strand van Muizenberg gegaan waar de golven erg goed zouden zijn om te surfen. We kregen wat planken van het verhuurwinkeltje aan het strand en toen zijn we het maar gaan proberen. Na wat theorie (voor Camiel en mij voor de derde keer, maar we hebben wel weer wat geleerd) gingen we het water in. Gelukkig is het water aan dit deel van de kust wel lekker warm. Ten westen van Cape Town schijnt het zo koud te zijn dat je zelfs last van je voeten krijgt als je er in gaat lopen, brrrrr.

Het surfen ging eigenlijk een stuk beter dan de vorige twee keren. Het water was niet zo diep dus je kon overal staan en de golven waren ook goed om het surfen te leren. Ook Esther en Priscilla ging het goed af hoewel iedereen na het surfen wel liep te klagen over spierpijn en dat alles pijn deed enzo :-) Je wil Priscilla’s blauwe plekken niet zien. We hebben het ongeveer twee uur volgehouden en toen zijn we gaan lunchen. Die lunch ging er wel in want dat surfen is echt super vermoeiend.

Na de lunch gingen we op weg naar de wijnboerderijen. We zijn als eerste naar de boerderij Steenberg gegaan. Omdat Thai er redelijk vaak komt kregen we een speciale behandeling en mochten we buiten op het terras zitten. We kregen allemaal een lijst met de wijnen die beschikbaar waren en daarachter de prijs per fles en per doos. Achter elkaar kwam het meisje dat er werkte met een fles aan en mochten we een half glaasje per wijn proeven. En dat nog helemaal gratis! We begonnen met de witte wijnen. Die waren het lekkerst. Toen de rode wijnen kwamen hadden we het eigenlijk wel gezien daar want ze waren niet echt lekker.

De tweede wijngaard was die van Buitenverwachting. We besloten om maar geen rode wijnen meer te gaan proeven want die werden toch steeds in het spuugbakje weggegooid. Hier bij de tweede wijngaard hadden ze echt de lekkerste witte wijnen die ik ooit geproefd heb. Als ‘toetje’ kregen we nog een mierzoete dessertwijn. Op zich wel lekker maar je moet er niet te veel van drinken.

Na Buitenverwachting gingen we nog naar een wijngaard genaamd Klein Constantia. Hier konden we ook naar de wijnkelder waar je de grote vaten met wijn zag die om de zoveeltijd met grote machines doorgerold werden voor de smaak. We hebben daar weer de witte wijntjes geproefd maar niet allemaal waren ze even lekker. Er zaten goede tussen maar Buitenverwachting had de lat al erg hoog gelegd. Hierna zijn we maar richting huis gegaan. Je kan je wel voorstellen dat na dat surfen je al zo vermoeid bent dat die wijntjes wel flink aantikken. Iedereen heeft denk ik wel een fles weggedronken met al dat proeven. Nu maar eens kijken of we nog een Steenberg, Buitenverwachting of Klein Constantia tegenkomen ergens op de wijnkaart. Nog leuker natuurlijk als je ze in Nederland tegenkomt.

Oh ook leuk om te vertellen is dat Napoleon ook een van de wijnen die we geproefd hebben had ontdekt. Hij had er superveel van geimporteerd en tikte ongeveer een fles wijn per dag van dat spul weg :-)

Dinsdag zijn we naar Simon’s Town geweest en daarna naar Cape Point. Simon’s Town is een dorpje aan de Oostkust van het Peninsula gebied (dat is als ik me niet vergis de uitstekende punt ten zuiden van Cape Town). Er zouden hier penguins aan het strand leven. Een erg vreemde gedachte. We zijn er heengereden en uiteraard na wat entree te betalen mochten we het kleine strandje op. Superdruk was het maar dat was niet zo gek want het was ook stralend weer. Al bij de ingang zag je de eerste penguins rondwaggelen op het strand, gewoon tussen te mensen. Erg grappig om te zien. Ze bleken zich nauwelijks aan de mensen te storen. Je kon als je over wat rotsen heenklom (of als je erlangs zwom maar dat werkt niet met je spullen bij je) naar nog een strandje waar het wat rustiger was. Daar zag je ook nog veel meer penguins. We hebben wat leuke foto’s gemaakt en met de penguins daar gezwommen, waarna we verder zijn gereden naar Cape Point.

Cape Point is de uitstekende punt ten Zuiden van Cape Town waar alle schepen altijd omheen hebben moeten varen. Het zuidelijkste puntje heet Cape of Good Hope. Een erg mooi landschap waar je na heel wat kilometers rijden pas aankomt. Ze hebben er een natuurreservaat van gemaakt maar we zijn alleen naar Kaap De Goede Hoop zelf geweest. Onderaan kon je parkeren waarna je nog een heel stuk de heuvel op moest lopen om uiteindelijk aan te komen bij de grote vuurtoren. Na nog wat trapjes kwam je in de vuurtoren zelf terecht waar het weer een mensenmassa was van touristen. Maar je had er dan ook een erg mooi uitzicht op de omgeving.

Toen we de heuvel weer afliepen zagen we een baviaan midden op het pad rondsnuffelen naar eten. Die leek zich ook totaal niet te storen aan alle mensen die er rondlopen. Er wordt met heel veel borden gewaarschuwd dat je de bavianen absoluut niet mag voeren en dat er zelfs een boete op staat als je dat wel doet. Het kunnen erg gemene beesten zijn maar deze zag er redelijk onschuldig uit. Dat zal het gevaarlijke ook wel zijn.

’s Avonds zijn we het nachtleven van Long Street gaan ontdekken. Op zich was het niet echt bijzonder druk maar het was ook maar een dinsdag avond. Op oudjaarsdag zal het een stuk levendiger zijn. We hebben die avond ook nog een afspraak gemaakt met Tai, een gast die hier werkt in de backpackers en in de Europese zomer in London werkt. Hij doet niet meer aan zomers ;-) Hij zou ons de volgende dag surfles geven en daarna ons meenemen om wijn te gaan proeven in de wijngaarden in de buurt.

Onderweg naar Hermanus zouden we een kleine omweg van een paar honderd kilometer maken om het meest zuidelijke punt van heel Afrika te bezoeken. Het leek een piepklein dorpje op de kaart dus we hadden geen flauw idee wat we ons ervan moesten voorstellen.

Toen we eenmaal aankwamen bleek hoe het dorp gebruik maakt van het feit dat ze op het meest Zuidelijke punt zitten. Alles heeft iets met Southern in de naam zitten. De restaurants heten Restaurant Southern Point en naast ADT en Chubb als security hebben ze nog een bedrijfje dat heet Suidpunt Sekuriteit. Daarnaast heb je nog Southern Point Beads en het Southpoint Internet cafe. Erg trots zijn ze er blijkbaar op :-)

Eerst kwam je langs een dorpje genaamd Struis Bay en vlak daarnaast zat Cape l’Agulhas. Dit was al erg ver vantevoren aangegeven. Ook zag je in het dorpje erg vaak staan hoe dichtbij je ondertussen was bij het zuidelijkste punt.

Ondertussen liepen we langs de kust en zagen we de meest mooie stranden ooit. Erg mooie helderblauwe wateren zoals je vaak alleen op ansichtkaarten ziet. We reden langs een vuurtoren waarna je je auto ergens moest parkeren en over het rotsstrand verder kon lopen. Op het zuidelijkste punt was een groot blok neergezet met inscriptie. Daaronder stonden twee bordjes die aangaven hoe de Indische en de Atlantische oceaan hier samenkwamen. Of dat ook daadwerkelijk zo is is nog maar de vraag. De Indische oceaan is de warme zee en de Atlantische is de koude. Het water aan de zuidkust tot aan Cape Town is erg lekker warm terwijl het water ten westen van Cape Town juist heel koud is. Het samenkomen van de oceanen ligt eerder daar ergens in de buurt. Maar laat die lui in Cape l’Agulhas maar trots zijn ;-)

Na dit punt bezocht te hebben wilden we doorrijden naar Hermanus. Dit hebben we maar niet gedaan omdat we de volgende dag Esther en Priscilla zouden ophalen van het vliegveld. Omdat die redelijk vroeg aankwamen en we niet met al onze bagage in de auto zouden passen hebben we besloten door te rijden naar Cape Town en daar al een lodge te pakken. Nu konden we de volgende ochtend al onze spullen dumpen in de lodge waar we de rest van de week zouden blijven en was de auto weer leeg.

Kerst heb ik dit jaar gevierd met Camiel in Mossel Bay. We zijn in plaats van de enkele nacht die we overal verbleven dit keer twee dagen gebleven in de backpackers. Dat was ook wel een stuk handiger omdat we de dag voor kerst aankwamen en 2e kerstdag (waar ze niet aan doen hier) weer weggingen.

Het was een erg vreemde kerst dit jaar. Eigenlijk was het helemaal geen kerst. Je zag wel kerstversiering en wat blije mensen op straat wensten iedereen Merry Christmas maar eigenlijk voelde het helemaal niet als kerst. Het was de 25e mooi zonnig. Dat is het grote verschil denk ik. Er stond wel een kerstboompje bij de pooltafel maar ook al stond hij daar je kreeg er geen kerstgevoel door. Dus zijn we maar naar het strand gegaan :-D

We hebben lekker geluierd op het strand op eerste kerstdag en hebben nog een leuke foto gemaakt met een in het zand geschreven tekst. Helaas kan ik vanuit dit internet cafe in Cape Town geen foto’s uploaden. ’s Avonds zouden we een kerstbraai gaan houden. We hadden hiervoor de dag ervoor wat inkopen gedaan. Het zou een kerstbraai worden met een grote steak van 3 kg en wat salades enzo. We hadden echt niet het idee dat we dit op zouden krijgen maar we konden hem gewoon niet laten liggen toen we hem in de winkel zagen. Gelukkig hadden 2 Zweedse meiden uit de lodge ook nog geen plannen voor die avond dus hebben ze gezellig meegegeten. Zelfs met z’n vieren kregen we hem niet op dus hebben we nog een deel aan wat andere lui gegeven. Die avond hebben we het nog aardig laat gemaakt met wat drankjes erbij.

De volgende dag hebben we een heerlijk ontbijt gekregen als dank voor de braai die Camiel en ik hadden verzorgd. Daarna zijn we op weg gegaan naar Hermanus met onderweg een tussenstop naar Cape l’Agulas.

Na de file in Plett zijn we maar verder gereden naar Knysna. We dachten dat het niet veel aan zou zijn in Knysna maar het viel eigenlijk 100% mee. De lodge was makkelijk te vinden en toen we er eenmaal voor de deur stonden leek het echt een kloteplek maar binnen zag het er echt prima uit. Helaas was het alweer aan het regenen dus daardoor leek het allemaal wat slechter. Slapen was er helaas ook niet echt relaxed. We zijn vroeg gaan slapen om ook weer vroeg op te staan voor een tour waarbij we zouden gaan abseilen. Kanoen voor de Knysna rivier zat er niet in door de overstromingen.

De volgende dag bleek het eigenlijk wel mee te vallen. De zon scheen heerlijk. We werden met een busje naar de baai gebracht waar we met een kano naar de overkant gingen. Mijn tas met camera enzo werd in een doos met deksel gedaan. Aan de overkant kregen we een tuigje en helm met handschoenen en zouden we verder gaan lopen naar de abseilrots. Ik dacht dat ze die doos met camera mee zouden nemen maar dat gebeurde dus niet. We liepen langs de mooiste plekken die ik tot nu toe gezien heb. Rotsen met een baai die uitloopt op zee. Een erg mooi landschap. Je zag af en toe een bootje langsvaren. Het was een erg mooi sfeertje daar. Echt klote dat ik dus geen foto’s kon maken. Jammergenoeg ook niet van het abseilen dus.

Het abseilen zelf was wel leuk maar stelde natuurlijk niets voor met de sprong die we de dag ervoor hadden gemaakt. We gingen 2x van een rots van 30m en de laatste keer van een rots van 55m hoog. Een keer om een beetje feeling te krijgen en de tweede keer gingen we rap jumping. Dat is met je hoofd naar beneden van de berg aflopen. Dat was op zich veel leuker dan het gewone abseilen maar het tuigje zat niet echt comfortabel ;-) Van die rots van 55m ben ik met grote sprongen vanaf gegaan. Toen was het weer teruglopen en de kano pakken naar de overkant.

Terug in de backpackers lodge besloten we om door de rijden naar Mossel Bay waar we de komende twee nachten blijven. Kerst zijn we hier dus ook morgen. Het kerstgevoel zit er alleen voor geen meter in. Het is gelukkig wel weer mooi weer maar je bent op rondreis en ondanks dat je af en toe een kerstboom en wat kerstversiering ziet besef je gewoon niet dat het kerst is. Ik denk ook niet dat het kerstgevoel morgen komt. Dat wordt een beetje proberen te surfen waarschijnlijk met ’s avonds een kerstbraai. We zitten hier in een backpackers die er netjes uitziet enzo. Stukken beter dan in Knysna. Hier ga ik het wel 2 dagen volhouden. Vanavond misschien nog even Mossel Bay verkennen hoewel dat niet al teveel voor kan stellen.

Whoaaaaaaa!!! Vandaag zijn we naar de Bloukrans bridge gereden. We wisten niet precies hoe we er moesten komen vanaf de N2, dus we reden richting de Bloukrans pas. Dit bleek een pas te zijn die meer dan 100 jaar geleden was aangelegd om het gebergte van Bloukrans door te gaan. In 1980 is men begonnen met het bouwen van de Bloukrans brug. Deze was af in 1983. Deze brug was juist aangelegd zodat je niet meer over de kronkelige weggetjes van de Bloukrans pas hoefde te rijden. We kwamen dus ook niet bij de bungeejump uit, die gedaan wordt van onderaan die brug.

Maar een toeristische route is ook niet verkeerd. Het weer was namelijk al weer beter geworden dus we waren wat meer in de stemming om de omgeving te verkennen. Toen we door de pas reden kwamen we bij een klein dammetje waar de Bloukrans rivier stroomde. Die was helemaal bruin. Het leek wel of hij door olie of kolen vervuild was. Er was toevallig iemand aan het fotograferen omdat de rivier door de stortbuien en overstromingen er erg mooi uit zag. Ze kon ons vertellen dat er niets met het water aan de hand was. Het was bruin door de vele bladeren die in het water terechtkomen. Het was zelfs zo zuiver dat je het kan drinken. Het ziet er daar alleen niet naar uit.

Toen we verder reden kregen we echt het idee dat we totaal de verkeerde kant op reden. We reden nog langs een of andere township en langs een weg waar je bavianen langs zag lopen. Op een gegeven moment kwamen we weer op de N2 en reden we terug tot we een bord met Bungee tegenkwamen. En toen begon het.

Na even van een afstandje gekeken te hebben besloten we het toch maar te gaan doen. Een sprong van 216 meter. Dit is de hoogste bungeejump ter wereld. Voor 550 rand mag je springen en voor 90 rand krijg je er een mooie videomontage van. Erg leuk.

Na over een kabelbaan ongeveer 260 meter over de kloof te glijden naar het midden van de burg wordt je opgevangen door een heel team van medewerkers met techno-muziek op de achtergrond. Om de zoveel minuten gaat er een iemand naar beneden. En dan ben jij ineens aan de beurt. Je voeten worden vastgezet en dan huppel je naar het randje. Verder zegt die gast naastje. Nog iets verder. En je staat al bijna op de rand. Nog verder! En dan sta je met alleen de hiel van je voet nog op de brug. Je tenen steken al uit boven een gigantische afgrond. Voor je hangt een cameratje voor de video die opgenomen wordt. 5! 4! 3! 2! 1! Bungeeeeeeee.

Pffff wat een sprong. Na een seconde of twee realiseer je je pas dat je valt en dan heb je nog een heel stuk te gaan. Echt supercool die sprong. Na nog een paar keer op en neer te bungelen hang je stil. Toen dacht ik echt bij mezelf, wat de fuck doe ik aan een touw onderaan een brug met nog een diepte van zo’n 30/40 meter onder je. Idioot gewoon. Dan komt er een mannetje aan een touwtje die je naarboven komt halen. Bovenaan begroeten ze je allemaal enthousiast, cool dat je het gedaan hebt enzo. Een beetje overdreven maar wel lachen. Wat een adrenaline kick was dat zeg. En als je de video bekijkt kan je bijna niet geloven dat je het gedaan hebt.

Hierna reden we na een file in Plett in een keer door naar Knysna waar we in Overlanders Backpackers overnachten.

In Plettenberg Bay hebben we eigenlijk niet zo heel veel bijzonders gedaan. We zijn even lekker uit eten geweest waarna we na wat potjes pool, schaak en vier-op-een-rij het nachtleven van Plett zijn gaan verkennen. In de eerste tent waar we kwamen was het niet echt leuk, maar we kwamen de Nederlanders uit Pretoria weer tegen. Ze hadden van iemand gehoord dat er een betere club in de buurt was. We zijn dus maar teruggelopen en met z’n zessen in de auto zijn we die club gaan opzoeken. VIP Nightclub heette het. Het leek redelijk klein maar toen we er eenmaal doorheen waren gelopen bleek dat het toch wel heel groot was. Een grote hangar met barretjes en een dansvloer die echt veel te vol was. Met een trapje naar boven waren er nog wat pooltafels. We hebben ons wel vermaakt die avond hoewel het wel erg druk was.

Helaas was dat het enige wat we van Plettenberg Bay gezien hebben. De volgende dag gingen we namelijk naar de Bloukrans Bridge waarna we geen tijd meer hadden voor een bezoekje aan Plett. Het weer was prima, lekker zonnig, maar net voor we Plett binnenreden kantelde er een Spar vrachtwagen 300m verderop. Daar hebben we bijna een uur stilgestaan waarna het niet meer de moeite was om Plett te bezoeken.