Ik heb nog even wat foto’s gemaakt van het huis zelf en de tuin. Enjoy :-)
Helaas is het lastig foto’s maken in de felle zon. Erg hoog contrast wat de camera niet aankan. Nogal wat donkere plekken dus. Je krijgt in ieder geval een beetje een idee van hoe het huis er hier uit ziet :-)
Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zo ver. We gingen verhuizen. Van Lisdogan Avenue naar 892 Duncan Street, een grote drukke straat een stuk verder van mijn huidige werk. Ik moet ook elke dinsdag naar de UNSA waar het dan weer een stukje dichterbij is.
Nadat we vrijdag dozen zijn gaan verzamelen om onze spullen in te pakken zijn we die avond bezig geweest om alle borden pannen en ander keukengerei in te ruimen. De volgende dag zou om 14:00 de verhuiswagen langskomen. In de ochtend hebben we onze eigen spullen ingepakt en de paar borden en bekers die we express nog even hebben laten staan. Toen kreeg ik rond 11:00 een telefoontje van Ellis. De verhuisploeg had gebeld. Wat verwacht je dan? Het is Zuid-Afrika dus ze zullen wel niet komen vandaag. Maar nee, ze wilden zelfs eerder komen! Binnen een half uur zouden ze op de stoep staan. De vraag was of we al klaar waren. Ja dat waren we wel. Binnen een kwartiertje waren ze er zelfs al :-)
Met z’n achten hebben ze alle meubels en dozen in de vrachtwagen gestopt. Helemaal propvol was hij zoals je op de foto’s kan zien. Toen ze de spullen in het nieuwe huis gingen uitladen dacht de chauffeur slim te zijn en het pas nieuw gelegde gras op te rijden. Een zwaarbeladen vrachtwagen over 1 dag oude graszoden werkt niet echt, dus je zag flinke sporen. Daar was de makelaar niet zo blij mee.
Het uitpakken ging voorspoedig en we hebben de hele zooi binnen een paar uur op z’n plek gezet. We zijn wel wat kleine dingetjes tegengekomen. Zo hadden we bijvoorbeeld weer geen warm water, maar dit kwam doordat de loodgieter bezig was. Het water had hij even afgesloten. Ook had Bart een zwembadje van 3 meter doorsnede gekocht. Hij zou er eigenlijk een van 4,5 halen maar die waren uitverkocht dus die krijgen we over een tijdje. Bart heeft flink z’n best gedaan. We hebben nu ook een kluis en tot de muur en het hek helemaal af zijn hebben we 24/7 een security mannetje rondlopen. Nu hebben we eindelijk het gevoel dat onze spullen veilig zijn als we de deur uit gaan.
’s Avonds zijn we nog wat gaan eten. Bart is toen meegegaan. Het was een erg gezellige avond om de geslaagde verhuizing te vieren. Iedereen was erg tevreden over het nieuwe huis.
Jammergenoeg is er iets misgegaan met de adapteraansluiting van de modem. We hebben nu geen internet meer. Ook heeft dit huis nog geen schotel voor de digitale televisie ontvangst. Tot die tijd zullen we ons met bordspelletjes moeten vermaken ;-)