Patrick Plaggenborg

Afgelopen weekend zijn we naar Drakensberg geweest, een paar uur rijden in de richting van Durban. Omdat we niet zo ver wilden rijden voor 1 dag hebben we een lodge geboekt zodat we er twee dagen van konden maken. Helaas was de lodge vol maar ze hadden een andere lodge een stuk hoger gelegen. Daar was nog wel wat plek, maar we moesten ons eigen beddegoed meenemen. Proppen dus.

Na een aantal uur rijden en een korte tussenstop gemaakt te hebben bij Spur in Harrysmith kwamen we aan bij het Noordelijke gedeelte van de Drakensberg. Bij de ingang moesten we onze namen opschrijven. We zagen toen dat er twee Nederlanders voor ons het park ingegaan waren. Na een kaart gekocht te hebben zijn we een van de vele routes gaan lopen. Je wandelt over rotsachtige paden door de bergen heen waar je af en toe een riviertje passeert. Erg mooi om te zien. Foto’s van het uitzicht kunnen niet vastleggen wat je precies te zien krijgt daar. Toch hebben we het geprobeerd. Het weer was niet zo goed maar dat gaf wel een heel mystiek sfeertje aan de bergen daar. Donkere mistige wolken om de bergen heen. De routes waren wel erg vreemd gemaakt. Ze liepen niet in een rondje maar gingen tot het eind van het pad en daarna weer terug. Je zag dus twee keer hetzelfde, maar dan van de andere kant ;-)

Na onze wandeling zijn we naar de lodge gegaan waar het helemaal verlaten was. We stapten een deur binnen maar er was niemand die reageerde. Een erg vreemde situatie die zo uit een film leek te komen. Op een gegeven moment kwam er uit een van de andere gebouwtjes een vrouw gelopen. Het bleek de werkster te zijn. Ze vertelde ons dat de eigenaressen er zo aankwamen. De reservering was goed en er was plek voor ons. Eten konden we er echter niet en aangezien we in de middle of nowhere zaten en geen zin om te koken hadden was er een probleem. Dat probleem bleek niet zo groot want we konden aanschuiven bij de grote maaltijd in de lodge die lager gelegen was. Voor 60 rand kregen we lekkere spare-ribs en een cocktail achteraf. Niet slecht. Daarna was het nog gezellig wat drinken in het barretje waar het nogal hard ging omdat alle drankjes op rekening kwamen in plaats van meteen betaald te worden.

In die lagergelegen lodge kwamen we aan bij de receptie waar we tot onze verbazing 8 van de 12 gasten uit Pretoria tegenkwamen! Ben je 300-400 kilometer van huis kom je elkaar gewoon in een hutje in de middle of nowhere tegen. Ongelovelijk. Het was een gezellige boel (soms wat te gezellig ;-) waarna we ongeveer 12 uur huiswaarts gingen. Kronkelige weggetjes in het pikkedonker met af en toe een kuil in de weg. Echt hard rijden was het niet maar gelukkig hoefden we alleen maar de weg te volgen en kwamen we weer uit bij onze slaapplek. Daar zijn we de volgende ochtend redelijk vroeg vertrokken.

We wilden naar de waterval gaan die vlakbij zou moeten liggen. We kregen echter van anderen te horen dat die op dit moment droog stond. Erg jammer. We hadden geen zin om meer dan 10 km te wandelen om een droge waterval te zien dus hebben we besloten om naar het middel gedeelte van de Drakensberg te gaan. Ongeveer een uurtje later kwamen we aan. Het was stralend weer wat onze wandeltocht van die dag toch wel erg vermoeiend maakte. Na ongeveer een uur gelopen te hebben in de werkelijk prachtigste gebieden moesten we een riviertje over. Omdat we geen kaart hadden gekocht hadden we geen idee welke route we nu eigenlijk liepen. Er zou een waterval in de buurt zijn maar omdat we geen zin hadden om nog een uur verder te lopen en twee uur terug zijn we maar even blijven pootje baden in het riviertje. Philip had nog wel zin om door te lopen en is toen op zoek gegaan naar de waterval. Ongeveer 15 minuten later was hij al weer terug en kwam hij ons vertellen dat de waterval al hartstikke dichtbij was. Wat dom zou het geweest zijn als we vanaf dat riviertje weer teruggelopen waren.

De waterval was niet erg groot maar erg mooi om te zien. Shirt en schoenen uit, spullen aan de kant leggen en heerlijk zwemmen onder de waterval. Wat een heerlijk gevoel is dat. Het water was behoorlijk koud, maar na even zwemmen was het goed te doen. Het was natuurlijk ook heerlijk verkoelend met die zon op je kop de hele tijd. We zijn daar nog redelijk lang blijven plakken waarna we maar weer terug zijn gaan lopen.

Onderweg hoopten we onze kleren te kunnen laten drogen maar dat pakte anders uit. Ineens schoven er een paar donkere wolken voor de zon en begon het te onweren. En niet zo maar een beetje onweer. De hele tijd zag je overal om je heen grote bliksemflitsen en flink gedonder. We waren dit keer gelopen via de route langs het hotel. Deze route bleek veel korter te zijn dan de route die we op de heenweg genomen hadden. Toen we bij het hotel aankwamen begon het nog te plenzen ook maar hadden we geen idee hoe we weer terugkwamen bij de auto. Een mannetje van de security wees ons naar een andere parkeerplaats waar een klein paadje naar beneden ging. Toen bleek dat we nog een kleine survivaltocht moesten afleggen om bij onze eigen auto te komen. Ondertussen was de regen omgeslagen in hagel en waren we maar even gaan schuilen onder een afdakje. Het begon steeds harder te onweren. Toen het even droog was zijn we verder gerend naar de auto. We hebben even gedacht dat die security man ons het bos in had gestuurd maar dat viel mee.

We gingen weer op weg naar Pretoria. Onderweg zijn we nog even wat gaan eten bij de stop waar we ook zijn gaan eten toen we van Durban af kwamen. Toen het donker begon te worden en de benzine meter al aardig laag stond begon de auto ineens te sputteren. De stukken die je moet rijden over de N3 zijn zo lang en je komt in al die tijd helemaal niets tegen. Omdat er nog iets minder dan een half volle tank in zat toen we bij onze eet-stop wegreden dachten we het nog wel even vol te houden. Toen we besloten om maar bij het volgende tankstation te stoppen duurde het net even te lang voor we er een tegen kwamen. Toen bleek dat we minder dan 10 km voor het volgende tankstation stil kwamen te staan. Dit keer was de verzekering van Philip en Sebastiaan wel goed geregeld en kwam er binnen een half uur iemand met een kan benzine. Hiermee konden we verder rijden om bij te tanken en zijn we niet eens zo heel laat thuisgekomen.

Na diverse parken als de Pilanesberg en het Lion & Rhino park gezien te hebben moet ik zeggen dat de Drakensberg toch echt het mooiste stukje Zuid-Afrika is wat ik tot nu toe gezien heb. Als je door de bergen heen loopt geeft dat echt zo’n goed gevoel en het is echt prachtig om te zien. Hopelijk kan ik het gevoel een klein beetje delen met wat foto’s die we gemaakt hebben :-)

(Foto’s staat weer door elkaar, ik moet eens kijken of ik dat kan fixen.)

This entry was posted on Monday, November 8th, 2004 at 14:39 and is filed under South Africa. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.