Patrick Plaggenborg

Afgelopen vrijdag was Else jarig en vierde ze haar verjaardag bij Sharalumi met een braai. Daar waren nog een paar andere studenten die ook in Pretoria hun stage lopen maar dit niet via de UNSA geregeld hebben. Een erg gezellige boel zoals op de foto’s te zien is. Super-snel braaien met die grote omdraairoosters. Klem het vlees er tussen en je kan zo in een handomdraai een heleboel vlees tegelijk omdraaien.

Het alcohol heeft rijkelijk gevloeid, waardoor de volgende dag tot laat in de middag werd uitgerust. Toen zijn Philip, Sebastiaan en ik nog naar het Voortrekkersmonument geweest. Een groot monument dat gewijd is aan de kolonisten die Zuid-Afrika zijn ingetrokken. Het is een groot blokachtig gebouw met daarin een koepel waar 1x per jaar licht op schijnt door een klein gaatje in het dak. Beneden is er een museum met allerlei dingen uit de tijd van de voortrekkers. Erg leuk om te zien. Verder is er op een terrein nog een fort wat niet echt boeiend was en nog wat andere dingen.

’s Avonds zijn we uit eten geweest in Cafe 41, waarvan we dachten dat het de laatste keer zou zijn in verband met een aankomende verhuizing. Dat is nog niet helemaal zeker dus misschien zitten we er binnenkort nog wel een keer. Om 11 uur besloten Sebastiaan en Priscilla en ik om die avond maar weer uit te gaan. De volgende dag was het vroeg op staan.

We waren die zondag naar de Pilanesberg gegaan. Een groot reservaat waar allerlei dieren in het wild leven. Je gaat met je auto het park in en kan zo over allerlei zandpaden door het reservaat rijden. Ondertussen zie je soms wat dieren in de verte. Het eerst half uur hebben we werkelijk niets gezien. Op een gegeven moment reden we langs de eerste zebra’s, die echt een paar meter van de weg af stonden. Het leek erop dat al die auto’s ze niets deden. Erg vreemd. Ze zullen er wel aan gewend zijn. Zo hebben we wat uren door het park gereden op zoek naar de big-five. Echt extreem veel hebben we niet gezien, en helaas hadden we geen verrekijker of camera met grote zoomlens, maar de beesten die we zagen waren erg mooi om te zien.

Zo zijn we op een gegeven moment ergens bij een meertje uitgestapt en zagen we nijlpaarden in het water zwemmen. In de verte zagen we een groepje olifanten badderen. Erg mooi om te zien. Later kwamen we de eerste giraffen tegen. Helaas wel erg ver weg. Ook de neushoorns hebben we op een paar honderd meter afstand kunnen zien.

Iedere keer als er een auto voor je rijd en je ziet hem stoppen weet je dat er iets te zien is in de buurt. Op een gegeven moment zagen we een auto stoppen maar we snapten niet waarom hij dat deed. Toen zagen we het pas! Op echt een paar meter afstand stond gewoon een giraf naast ons in de bosjes! We schrokken ons wild. Maar dat beest was banger voor ons dan wij voor hem. We hebben erg mooie foto’s van het beest gemaakt, maar toen we uit het raam gingen hangen liep hij weg.

Op de terugweg zagen we ongeveer net zo dichtbij een olifant. We hingen al uit het raam om foto’s te maken maar toen we buiten de auto stonden vond de olifant dat niet zo leuk. Hij begon met zijn oren te flapperen en te blazen. We hebben twee mooie foto’s om te zien hoe dichtbij we waren (eigenlijk erg onverantwoord). We zijn toen snel de auto ingestapt en weggereden. Bij die olifant was het dus wel anders dan bij de giraffe.

De zandpaden waren op veel plekken erg slecht. Veel rotsen en stenen lagen er. Op een gegeven moment reden we per ongeluk over een redelijk grote steen waarna we bang waren dat er wat met de auto aan de hand was. We hebben nog uren erna doorgereden en ook op de snelweg was er niets aan de hand. Tot er toen we bijna thuis waren op een gegeven moment problemen waren met het stuur. Philip voelde het stuur trekken en schudden waarna we maar bij een tankstation zijn gestopt. Vanaf daar konden we niet eens meer wegrijden. Er was iets met de as of de overbrengen van de versnellingsbak (vraag me niet wat precies wat). We moesten in ieder geval weggesleept worden door Remon en Paulien die op dat moment net aan het eten waren. Na een ongeveer een uur wachten konden we eindelijk naar huis. Met zo’n 60 km per uur over de snelweg naar huis. Goed opletten of de kabel niet geknapt was. Gelukkig ging dit allemaal goed. De volgende dag is de auto naar de garage gebracht en was hij binnen een paar uur gemaakt. Eind goed al goed.

Helaas zijn de foto’s in omgekeerde volgorde :-)

This entry was posted on Tuesday, October 12th, 2004 at 18:45 and is filed under South Africa. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.