Patrick Plaggenborg

Afgelopen zondag zijn we naar het Lion & Rhino park geweest. Hier worden de dieren in tegenstelling tot het park bij de Pilanesberg wel gevoerd en verzorgd. Het idee is ongeveer hetzelfde maar je hebt meer gebieden die afgezet zijn. Het park is in totaal ook een stuk kleiner. Verderop in het park moet je eerst door een extra hek heen waar de predators leven. Binnen dat hek heb je weer een gedeelte waar de leeuwen leven en een gedeelte voor hyena’s en cheetah’s. Wat een luie honden zeg die hyena’s. We konden ook echt super dichtbij ze komen. Je reedt nog geen meter langs ze heen. De meeste dieren in het park hadden niet echt oog voor je. Ze waren redelijk tam en gingen rustig hun gangetje. We kwamen om ongeveer half twee aan in het park. Iedere zondag worden de leeuwen om 13:00 uur gevoerd. We waren dus net te laat. Toen we in het leeuwenparkje kwamen zagen we de leeuwen gelukkig nog aan een stuk dier knagen. Erg mooi om te zien, maar aan de andere kant wel een beetje nep. Ze zaten namelijk op een grasveldje met een weg er omheen. We hebben wel erg mooie foto’s kunnen maken.

Jammergenoeg was Sebastiaan vergeten de accu van zijn camera op te laden. We hebben dus niet veel foto’s kunnen maken. De laatste foto is geloof ik van een cheetah een einde verderop. Later reden we met de auto langs de bosjes waar er een in lag te slapen. We maakten waarschijnlijk net iets teveel lawaai waarna hij snel wegliep en voor onze auto op de weg rende. Helaas was de accu net te leeg voor een foto.

We zijn ook nog naar de Wonder Cave geweest die ook in dat park te vinden was. Een grot vol met stalactieten en stalacmieten. Eerst ga je zo’n 72 treden naar beneden via een redelijk stijle trap. Daar beneden was er een liftje die je ook weer tientallen meters naar beneden bracht. Binnen in de grot waren ook allerlei paden gemaakt waar via je weer nog lager kon komen. Het was erg indrukwekkend te zien hoe die stalactieten van enkele meters lang en breed daar door de jaren heen zijn ontstaan. Ze groeien ongeveer 2cm per eeuw, dus je kan nagaan hoe lang het wel niet geduurd moet hebben om zo dik te worden.

Ook werd er gewaarschuwd voor een of andere bacterie die in je longen kon gaan groeien als je in de grot bent geweest. Verteld de gids pas zodra we op het punt staan naar binnen te gaan :-) Gelukkig was het in al die jaren nog geen van de duizenden bezoekers gebeurd. De gids kon leuk vertellen over wat er allemaal in de grot gebeurd. Ook had ze erg leuke grappen in petto (*kuch*) over de dieren die je wel niet allemaal kon zien met wat fantasie. De meeste leken helemaal nergens op maar goed. Hoe moet je anders 45 minuten tijd vullen als je in een grot loopt :-b

Op de terugweg weer die hele trap omhoog, waarna we de auto weer gepakt hebben en naar het croc park gegaan zijn. Daar waren ook allerlei stukjes afgezet met baby-struisvogeltjes, baby-leeuwtjes en baby-zebra’tjes. Erg leuk om te zien. Jammergenoeg waren we te laat om ze ook gevoerd en geaaid gezien te worden. Ook zag je een klein vijvertje met 3 logge krokodillen erin die niets anders deden dan ademen. Net een dierentuin, dus niet echt bijzonder.

Om 17:00 zou het park ongeveer sluiten, dus we zijn nog even snel naar de witte leeuwen en tijgers geweest. De hippo’s lieten zichzelf niet zien. De leeuwen zaten in een soort kleine dierentuin binnen een redelijk krappe omheining. De gemiddelde kinderboerderij doet er niet voor onder. Ze kwamen lekker lui bij het hek liggen, en omdat we erg laat waren konden we erg dichtbij ze komen. De hele tijd doen ze niets maar op een gegeven moment begon de leeuw te grommen. Pff dan schrik je je wel even rot als je op 10 cm afstand van hem zit met een dun hekje ertussen. Ook zat er stroomdraad om het hek maar die leeuwen hadden het gewoon in hun bek dus waarschijnlijk stond er niet eens stroom op. Een stukje verderop zagen we ook een kindje die gewoon met zn handen aan het draad zat. Meer om af te schrikken dus. Het aaien van de leeuw heb ik toch maar niet gedaan. Als je zag hoe dat beest gaapt, brrrrr, wat een smoel.

De gieren hebben we jammergenoeg niet gezien, maar voor de rest was het een leuk parkje. Een beetje dierentuin achtig maar toch liepen de dieren wel vrij rond en kon je met de auto langsrijden. In een echt wild reservaat zou je ze niet zo makkelijk tegenkomen denk ik.

Foto’s komen snel. Ik ben weer even afhankelijk van anderen. Ik heb wel gisteren mijn eigen camera gekregen dus ik kan binnenkort weer eigen foto’s uploaden :-)

*update*
Foto’s online nu. Helaas niet zo veel aangezien Klippy (Sebastiaan) zijn accu niet opgeladen had.

Ja nu is het dan eindelijk zeker. Weer een ander huis, waar op dit moment druk aan verbouwd wordt. In Brooklyn niet te ver van Hatfield. Er moet nog een hoop aan gebeuren maar ze zijn druk bezig. Aankomend weekend (correctie: over twee weken) kunnen we dan eindelijk verhuizen. Ons werd de garantie gegeven dat het leefbaar zou zijn dit weekend. Laten we het hopen. Het contract is in ieder geval getekend dus daar kunnen ze niet meer onderuit komen ;-)

We zullen zien wat het wordt. We zijn ondertussen wel wat gewend qua tegenslagen dus dit huis doet ons niets meer denk ik :-)

Afgelopen vrijdag was Else jarig en vierde ze haar verjaardag bij Sharalumi met een braai. Daar waren nog een paar andere studenten die ook in Pretoria hun stage lopen maar dit niet via de UNSA geregeld hebben. Een erg gezellige boel zoals op de foto’s te zien is. Super-snel braaien met die grote omdraairoosters. Klem het vlees er tussen en je kan zo in een handomdraai een heleboel vlees tegelijk omdraaien.

Het alcohol heeft rijkelijk gevloeid, waardoor de volgende dag tot laat in de middag werd uitgerust. Toen zijn Philip, Sebastiaan en ik nog naar het Voortrekkersmonument geweest. Een groot monument dat gewijd is aan de kolonisten die Zuid-Afrika zijn ingetrokken. Het is een groot blokachtig gebouw met daarin een koepel waar 1x per jaar licht op schijnt door een klein gaatje in het dak. Beneden is er een museum met allerlei dingen uit de tijd van de voortrekkers. Erg leuk om te zien. Verder is er op een terrein nog een fort wat niet echt boeiend was en nog wat andere dingen.

’s Avonds zijn we uit eten geweest in Cafe 41, waarvan we dachten dat het de laatste keer zou zijn in verband met een aankomende verhuizing. Dat is nog niet helemaal zeker dus misschien zitten we er binnenkort nog wel een keer. Om 11 uur besloten Sebastiaan en Priscilla en ik om die avond maar weer uit te gaan. De volgende dag was het vroeg op staan.

We waren die zondag naar de Pilanesberg gegaan. Een groot reservaat waar allerlei dieren in het wild leven. Je gaat met je auto het park in en kan zo over allerlei zandpaden door het reservaat rijden. Ondertussen zie je soms wat dieren in de verte. Het eerst half uur hebben we werkelijk niets gezien. Op een gegeven moment reden we langs de eerste zebra’s, die echt een paar meter van de weg af stonden. Het leek erop dat al die auto’s ze niets deden. Erg vreemd. Ze zullen er wel aan gewend zijn. Zo hebben we wat uren door het park gereden op zoek naar de big-five. Echt extreem veel hebben we niet gezien, en helaas hadden we geen verrekijker of camera met grote zoomlens, maar de beesten die we zagen waren erg mooi om te zien.

Zo zijn we op een gegeven moment ergens bij een meertje uitgestapt en zagen we nijlpaarden in het water zwemmen. In de verte zagen we een groepje olifanten badderen. Erg mooi om te zien. Later kwamen we de eerste giraffen tegen. Helaas wel erg ver weg. Ook de neushoorns hebben we op een paar honderd meter afstand kunnen zien.

Iedere keer als er een auto voor je rijd en je ziet hem stoppen weet je dat er iets te zien is in de buurt. Op een gegeven moment zagen we een auto stoppen maar we snapten niet waarom hij dat deed. Toen zagen we het pas! Op echt een paar meter afstand stond gewoon een giraf naast ons in de bosjes! We schrokken ons wild. Maar dat beest was banger voor ons dan wij voor hem. We hebben erg mooie foto’s van het beest gemaakt, maar toen we uit het raam gingen hangen liep hij weg.

Op de terugweg zagen we ongeveer net zo dichtbij een olifant. We hingen al uit het raam om foto’s te maken maar toen we buiten de auto stonden vond de olifant dat niet zo leuk. Hij begon met zijn oren te flapperen en te blazen. We hebben twee mooie foto’s om te zien hoe dichtbij we waren (eigenlijk erg onverantwoord). We zijn toen snel de auto ingestapt en weggereden. Bij die olifant was het dus wel anders dan bij de giraffe.

De zandpaden waren op veel plekken erg slecht. Veel rotsen en stenen lagen er. Op een gegeven moment reden we per ongeluk over een redelijk grote steen waarna we bang waren dat er wat met de auto aan de hand was. We hebben nog uren erna doorgereden en ook op de snelweg was er niets aan de hand. Tot er toen we bijna thuis waren op een gegeven moment problemen waren met het stuur. Philip voelde het stuur trekken en schudden waarna we maar bij een tankstation zijn gestopt. Vanaf daar konden we niet eens meer wegrijden. Er was iets met de as of de overbrengen van de versnellingsbak (vraag me niet wat precies wat). We moesten in ieder geval weggesleept worden door Remon en Paulien die op dat moment net aan het eten waren. Na een ongeveer een uur wachten konden we eindelijk naar huis. Met zo’n 60 km per uur over de snelweg naar huis. Goed opletten of de kabel niet geknapt was. Gelukkig ging dit allemaal goed. De volgende dag is de auto naar de garage gebracht en was hij binnen een paar uur gemaakt. Eind goed al goed.

Helaas zijn de foto’s in omgekeerde volgorde :-)

Het lijkt erop dat we een nieuw huis hebben gevonden. Het huis staat zo goed als midden in Hatfield waar je winkels, restaurants, barretjes en discotheken hebt. De locatie is perfect en ook het huis zelf ziet er goed uit. Een leuke indeling allemaal op de begane grond. Het is een echt studentenhuis geweest gezien alle verschillende kleuren muren en andere schilderingen op de deuren. Dus ook de mogelijkheid voor ons om het aan te passen :-)

De locatie is voor mij ook prima om op de fiets overal heen te blijven gaan. Het is een redelijk groot huis met een mooie voortuin en een achtertuin met wat hele grote en hoge bomen erin. Achter ons huis staat een ander pand waar ook studenten wonen waar we nog geen kennis mee gemaakt hebben. Waarschijnlijk studenten van de universiteit hier vlakbij.

Bart zou vandaag gaan onderhandelen met de makelaar. De makelaar zei dat er al interesse was getoond om het huis vanaf januari te huren. Hopelijk was dat gewoon bluf. We zullen het later vandaag wel horen. Hopelijk kunnen we er dan de 15e in. Tot die tijd blijven we nog in Lisdogan Avenue met die supergezellige sfeer die overgebleven is. Waarschijnlijk verhuizen de andere 7 a.s. maandag. We zullen zien. Tot die tijd vermaken we ons wel.

Vanavond hebben we een verjaardagsbraai van Elze uit Sharalumi. Zondag gaan we misschien naar de Pilanesberg maar dit hangt nog heel erg af van het weer. Na twee dagen dik in de 30 graden was het vandaag wat frisser en bewolkter. Of het zondag ook mooi weer is nog niet bekend.

Gisterochtend zijn we met Bart naar het huis in Brooklyn geweest. Ik was er nog niet eerder geweest en zag het dus voor de eerste keer. Wat een geweldig huis. Zo op het eerste gezicht waren er totaal geen mankementen te zien. Het huis is ietsje groter dan ons huidige huis in Lisdogan avenue en had nog een zwembad in de tuin met nog meer parkeerruimte. Eigenlijk perfect dus. Het kostte ons wat moeite om Bart afgelopen vrijdag ervan te overtuigen dat dit huis toch echt perfect voor ons zou zijn. Nadat hij het zelf gezien had was hij zelf ook overtuigd. Helemaal nadat wij ook zo enthousiast reageerde. Bart zou dus gaan onderhandelen met de huisbaas/makelaar en we zouden later nog horen of het hem nou zou worden of niet.

Na een redelijk saaie middag waarin Pieter en ik boodschappen gingen doen en kool voor sla aanzagen (shoot me), zijn we die avond naar de biosccoop gegaan samen met Camiel.

Camiel, Esther, Patrick, Philip, Priscilla en Sebastiaan in 1 Golfje. Drie voorin en 3 achterin. Dat pastte prima ;-) We hoefden ook maar een klein stukje dus dat was het probleem niet echt. We zijn naar de film Collateral gegaan met Tom Cruise en nog wat andere. Niet echt een boeiende film eigenlijk. Op de terugweg zijn we nog even wat gaan drinken bij Sharalumi waar wat mensen net terug waren van het weekendje Kruger Park. Iedereen was erg enthousiast hoewel de safari minder bleek voor te stellen dan verwacht. Remon en Paulien bleken helaas weer autopech te hebben en stonden ergens met wat passagiers stil ongeveer 300 km hier vandaan.

Op een gegeven moment belde Bart Priscilla op en kregen we ineens te horen dat er mensen niet meer naar het huis in Brooklyn wilden. Er zouden 7 personen niet met de andere 5 personen (wij?) in 1 huis willen wonen. Niemand kon zijn oren geloven en we zijn direct naar huis gegaan. Toen we thuiskwamen lag iedereen te slapen en hebben we ze dus wakker gemaakt om even te praten over wat er nu aan de hand was. Remon en Paulien waren nog lang niet thuis uiteraard omdat ze pas de volgende dag naar Pretoria gesleept zouden worden. Niemand van ons vijven kon echt geloven wat er nu eigenlijk aan de hand was. Er werd geopperd dat er spanningen waren en dat het beter was om maar de groep in tweeen te splitsen. Van onze kant hadden we dit totaal niet zo ervaren en helaas moesten we er ook achter komen dat bepaalde onenigheden gelijk de hele groep van 5 verweten werden. Waarschijnlijk omdat we met z’n vijven veel met elkaar optrekken zijn we ook verantwoordelijk voor elkaar…. Beats me…

Na een vervelende avond waarin sommige mensen nogal verhit reageerden zijn we er dus achter gekomen dat we maar wat voor onszelf moeten zoeken. En dit terwijl er niemand maar dan ook niemand van ons ook maar enig idee had waar dit over ging. Erg jammer om er zo achter te moeten komen. Helaas waren er maar een paar van de personen die echt eerlijk en open konden praten over de situatie, wat het nog minder leuk maakte. Jammer dat het op deze manier moet gaan. Nu hebben we nog anderhalve week om met z’n vijven of misschien met wat mensen uit Sharalumi nog een ander huis te vinden. Dat huis in Brooklyn gaat voorlopig helaas niet meer door omdat we dat met zo weinig mensen niet op kunnen brengen.

Een erg leuk einde van de dag…

Een redelijk rustig weekend was het dit keer. We zijn in ieder geval nergens heengegaan. Vrijdagavond uitgeweest in G4F, waarna we die nacht met onze matrassen buiten hebben geslapen. Erg relaxed maar ook wel redelijk vervelend als je door de zon wakker wordt. En die is al best fel ’s ochtends.

’s Middags zijn we even naar Menlyn mall geweest om wat boodschappen te doen voor de braai ’s avonds. Het wordt al redelijk warm, dus we wilden daarna eens gaan zwemmen. We reden op de terugweg langs het zwembad, waar het behoorlijk vol met auto’s stond. Nadat we thuis de spullen hadden uitgeladen wilden we dus gaan, maar toen we aangekomen waren kwamen we erachter dat er een of ander besloten feestje was. Helaas, geen zwembad voor ons. Totdat we ons bedachten dat we gewoon bij Sharalumi konden gaan zwemmen. Camiel werkt daar dus dat was geen probleem. Het water was alleen nog redelijk koud.

’s Avonds een braai waarna we nog weer naar Hatfield geweest zijn om uit te gaan. Twee dagen achter elkaar, dat is slecht vol te houden :-)

De volgende dag na lang in bed gelegen te hebben zijn we nog een keer naar Sharalumi geweest om te zwemmen maar weer was het een beetje te koud om er echt lang in te blijven. Omdat we te lui geweest waren om ’s ochtends boodschappen te doen, en de winkels op zondag tot 1 uur open zijn, hadden we geen eten in huis en zijn we maar wat gaan bestellen bij de pizzaboer. Ik ben maar vroeg naar bed gegaan, want ik heb redelijk wat slaap misgelopen.

Deze week begint het weer voor mij. Na een weekje vakantie (helaas als enige) moet ik weer voor de klas staan. Dinsdag maar eens even kijken of Henny weer terug in Zuid-Afrika is, dan kan ik bij de UNSA weer aan de slag.

A.s. woensdag is Berto jarig en de vrijdag erna is Else uit Sharalumi jarig dus dat worden weer twee verjaardagen deze week. Dit keer met een kant en klare taart waarschijnlijk ;-)

Nou Bart is eindelijk terug uit Nederland. Ondertussen hebben we nog wat andere huizen gevonden maar de meeste liggen erg ver weg. Er werd dus al gezegd dat het misschien een goed idee is om een brommer of scooter te kopen. Voor een auto heb ik namelijk het geld niet. Ik ben dus vorige week op zoek gegaan naar zo’n dingetje maar heb er nergens een kunnen vinden. Ze hadden wel veel nieuwe scooters maar tweedehands zie je ze nauwelijks. Naast de Aprillia dealer en bij de Yamaha dealer stonden twee scooters maar die waren allebei 8000 rand. Zo’n 1000 euro dus, wel wat te veel. Van die gare Cita brommertjes ben ik nog niet tegengekomen.

Ondertussen hebben we het met de huisbaas over andere huizen gehad, maar het meeste slaat hij af. Hij is van mening dat hij grof mag verdienen op ons, omdat zijn prijzen in de markt liggen wat betreft backpacker’s lodge overnachtingen enzo. Wij zijn het daar natuurlijk niet echt mee eens. Vrijdag zijn we nog even naar een huis gaan kijken dat bijna zo goed als buiten de stad lag. Bart kwam ermee op de proppen, maar dat verhaal werd al snel afgeblazen. Het huis zag er niet uit, was erg vervelend ingedeeld met veel te kleine kamers, de tuin was een grote bende, en op veel plaatsen stonk het gigantisch. Maaaaaar, dat was met twee weken verbouwen wel gefixed hoor…. Nou niet met ons erbij.

Vandaag gaan we weer kijken naar het huis in Brooklyn. Dat was tot nu toe nog het gunstigste huis. Ietsje groter dan we nu hebben (want daar groeien we uit met de 12 mensen die er nu in wonen) en nog redelijk gunstig gelegen. De prijs zal Bart alleen ietsje naar beneden willen brengen, maar dat is zijn pakkie aan. Hopelijk wordt dat hem dan, want voor 17 oktober moeten we hier eruit.