Patrick Plaggenborg

Afgelopen vrijdag zijn we voor een lang weekend naar Durban gegaan. Pieter heeft ’s ochtends zijn vriendin Nicole van het vliegveld in Johannesburg opgehaald en is toen richting Durban gereden waar zij stage gaat lopen. We hebben toen besloten ook naar Durban te gaan. Het ligt meer dan 600km van Pretoria af dus we hadden een flinke reis voor de boeg. We zijn rond 11:15 die vrijdag vertrokken. Het hele land was vrij die dag door een of andere nationale feestdag. Niemand van de Zuid-Afrikanen kon me vertellen wat voor feestdag het was, maar vrij waren ze ;-)

Weer met dezelfde 5 als naar Sun City in het blauw-witte Golfje dat gedurende het weekend steeds verder uit elkaar viel. De heenreis verliep vlekkeloos. In Durban ging echter van alles mis. De kleppen van de motor begonnen een raar geluid te maken. De achterdeur kon al niet meer open van buiten, en de volgende dag trok Philip het handvat van de deur aan de bestuurderskant eraf. Toen kwamen we erachter hoe makkelijk het wel niet is om een Golfje open te breken. Met je vingers door het gat van het handvat kon je zo een klein hendeltje omhoog doen om de deur open te maken. Philip en Sebastiaan zijn toen met hun auto naar een tankstation gegaan waar ze wel verstand van sloten hadden maar er niets aan konden doen. De deur is toen vastgezet met ijzerdraad en het handvat is teruggezet en met lijm wat vastgezet. Wat een oplossing, maar het werkte :-D

Voor de rest is het een erg leuk en gezellig weekend geworden, wel weer met de nodige tegenslagen, maar dat maakt het eigenlijk alleen maar leuker. Na ongeveer 6 uur gereden te hebben die vrijdag kwamen we in Durban aan waar we dachten wel even een slaapplekje te regelen. Waar we geen rekening mee gehouden hebben was dat het een nationale feestdag was en dus iedereen naar de kust (waar Durban ligt) trok. We hadden wat reisgidsen mee waar adressen en nummers van Backpackers lodges en hotels in stonden maar elk adres dat we belden vertelde ons dat ze ” Fully booked for the weekend” waren. Tijdens het rondrijden zijn we nog wat lodges tegengekomen die niet in het boek stonden maar ook die waren Fully Booked. Er was nog een Formule-1 hotel waar we even gestopt zijn maar die was helaas ook vol. We zijn toen wanhopig op zoek geweest naar een internet cafe omdat we eerder al via internet een hoop van die lodges gevonden hadden. De twee internet cafes uit ons boekje waren onbereikbaar en onvindbaar. Ik ben toen bij een DVD-verhuur zaakje binnengestapt en heb gevraagd of ze een internet cafe in de buurt wisten. Die twee die er werkten gingen naar de pizza-tent ernaast en daar kon iemand me een routebeschrijving naar een internet cafe geven. We zijn toen bij die pizza tent wat gaan eten waarna we op zoek gingen naar dat internet cafe.

Uiteindelijk hebben we het nog gevonden ook en zijn we achter internet gedoken op zoek naar een slaapplekje. We maakten ons al steeds minder druk om de prijs want zoals het er op dat moment naar uit zag werd het met z’n vijven in de Golf slapen. Daar had niemand zin in. Na een site gevonden te hebben met een heleboel telefoonnummers zijn we met twee telefoons tegelijk alle nummers afgegaan. We hebben in totaal zeker wel 40 tot 50 adressen afgebeld. Uiteindelijk had Philip iemand aan de lijn die nog wel een vier-persoonskamer over had waar een extra bed bijgeplaatst kon worden. Dit alles voor een ‘redelijke’ prijs. Welke prijs kon ze ons niet vertellen.

Na lang zoeken en tig keer verkeerd gereden te zijn begonnen de kinderen op de achterbank vervelend te worden ;-) Papa Philip en Mama Esther die navigator was hadden het er moeilijk mee :-)

Uiteindelijk hebben ze het toch gevonden. Petje af. We zijn heel wat straatjes van Durban doorgereden. Het uiteindelijke huisje “Beach Resort” of zoiets bleek ook echt recht aan het strand te staan. Erg mooi. Je hoefde alleen maar de straat over en je was op het strand.

’s Avonds zijn we naar de stad geweest waar de 5 uit Sharalumi al waren om een hapje te eten. We hebben ze daar opgezocht en zijn toen naar een of andere discotheek gegaan waar we zo’n beetje de enige blanken waren. De muziek was niet echt heel goed, maar we hebben ons vermaakt. Totdat op een gegeven moment mannelijke strippers kwamen. Helaas duurde dat zo’n 45 minuten (veel te lang) waarna we weer naar huis zijn gegaan omdat Esther haar knie weer pijn begon te doen. Erg vervelend voor haar. De terugweg duurde weer even maar iedere keer na vandaag werd ons huis in 1x gevonden :-)

De volgende dag was ik redelijk vroeg wakker terwijl de rest nog sliep. Ik ben toen maar het strand opgegaan waar 4 Indische vissers naar haaien aan het vissen waren. Ik heb toen nog zo’n anderhalf uur bij ze gezeten en wat zitten ouwehoeren waarna er nog een blanke Afrikaan bij kwam. Priscilla werd ook wakker en kwam naar buiten. De vissers gingen net weer naar huis. Ze hadden niets gevangen. De Afrikaan bleef nog en we hebben nog een tijdje zitten praten.

Pas rond half 2 zijn we echt weggegaan. Philip en Sebastiaan gingen proberen de deur te laten fixen. Ik ben toen met Esther en Priscilla naar Lucia Mall geweest. Ik was mijn trui vergeten en het was wel redelijk koud dus ik heb een nieuwe trui gekocht. De dames moesten weer een tasje en wat schoenen ;-)

We zijn daarna naar Durban zelf geweest waar we wat over een kraampjesmarkt hebben gelopen en door de straten van Durban Center. Het waren niet de meest schone straten daar. Na weer teruggelopen te zijn naar de auto reden we naar de Boulevard langs het strand waar we nog even wat rond hebben gelopen. Omdat we niet van plan waren weer uit te gaan in verband met Esther haar knie zijn we op zoek gegaan naar een plaats om nog wat drankjes in te kopen. Het was al na 5 uur waarna je in Zuid-Afrika nergens meer alcohol mag kopen. We zijn toen wat cafe’s binnengegaan en gevraagd of we wat take-away drank mee mochten nemen wat bij de eerste niet mocht. Bij het tweede cafe vonden ze het wel goed waarna we tegen een te hoog bedrag een doos met 24 flesjes bier en een fles Captain Morgan kregen. Daarna zijn we gaan eten bij Pier 107.

’s Ochtends vertelde Mark ons dat we als we wat gingen eten echt een Bunnychow moesten eten. Een typisch gerecht uit Durban. Er wonen hier veel Indiers. Dat is waarschijnlijk waar het gerecht vandaan komt. ’s Avonds bij Pier 107 heb ik dus zo’n Bunnychow besteld. Het is een half brood, uitgehold en gevuld met Curry Madres (pittig!!!!) en vlees. Je kon kiezen uit mutton en beef. Ik koos voor mutton. Het is leuk om eens geprobeerd te hebben maar voor mij hoeft het niet meer. M’n hele bek brande weg, en ik ben echt de hele tijd wezen blussen met bier. Gelukkig deelde ik hem met Priscilla, die haar steak met mij deelde, dus ik kreeg toch nog wat lekkers binnen. De bunnychow was niet vies, maar het was gewoon niet echt relaxed om te eten doordat het ook zo groot was. Het was verder gezellig aan tafel, maar helaas deed de bediening er erg lang over. ’s Avonds gingen we richting ons huisje waar het verder de hele avond regende. Na een avondje ezelen (veel meer was er niet te doen helaas) zijn we vroeg gaan slapen.

De volgende dag zijn we wat vroeger opgestaan en bleek het voor het eerst mooi weer te zijn. Toen zag je pas wat voor een mooie stad Durban is. Helaas waaide het wel gigantisch. De golven waren super hoog op ons stukje strand. Het was daar sowieso nooit echt veilig om te gaan zwemmen, maar vandaag echt helemaal niet. We zijn richting centrum gereden waar we een wandeling over de boulevard hebben gemaakt. De hele tijd werd je weggeblazen en kreeg je zand in je ogen enzo. Erg irritant. We zijn toen een klein “entertainment village” binnengelopen genaamd ‘le Shaka’. Allerlei winkeltjes en cafe’tjes enzo. We hebben daar wat rondgelopen, zijn wat gaan drinken en toen weer wegegaan. De bediening daar was wel het ergst wat ik ooit heb meegemaakt. We bestelden 3 milkshakes en 2 blikjes cola (die we zelf nog open moesten maken) waar we echt zeker 30 minuten op hebben moeten wachten. Maar waarom zou je je daar druk om maken. Je word er wel lekker rustig van :-)

Op de terugweg zijn we in een Riksha gereden waarvan die mafkees ons zelfs geld vroeg omdat er een foto gemaakt was. Dacht het dus niet. We hebben ons toch nog wel af laten zetten voor de 20 rand per persoon maar goed.

Rond een uur of 3 hebben we met Pieter-Paul en Nicole afgesproken in een strandtent ergens. Even wat gedronken daar en toen zijn we richting huis gegaan. Ik ben op de terugweg met Pieter meegereden zodat hij ook kon afwisselen met rijden. Zes uur achter elkaar is nogal vermoeiend. Nicole bleef achter in Durban.

Het was voor mij eigenlijk de eerste echte keer dat ik ging rijden in Zuid-Afrika maar ik had al redelijk wat ervaring met linksrijden doordat ik veel rondfiets. Ik kon wel gelijk het hele lastigste stuk rijden. In het donker door de bergen rijden waar redelijk hard gereden wordt en op de linker rijbaan continu langzame vrachtwagens rijden (op zondagavond?!?). Het ging redelijk goed, maar het was wel vervelend rijden. Tel daar nog eens bij op dat zo’n beetje iedereen inclusief vrachtwagens met groot licht op rijden, dus je ziet echt bijna niets. Ik heb zelfs een keer vol in de remmen gemoeten omdat een slome bak ineens ging inhalen. Gelukkig reed de auto achter mij langs mij heen. Erg klote, maar het ging goed. Rond 11 uur kwamen we thuis, waar gelukkig niets gestolen was dit weekend.

Het was een erg leuk en gezellig weekend, wat voor mij langer leek dan die paar dagen dat het duurde. We hebben niet zo heel veel kunnen doen, vooral door het weer, maar we hebben wel een mooi beeld gekregen van Durban.

Philip en Sebastiaan hebben weer een heleboel foto’s gemaakt, bedankt!

Vandaag is Arjan jarig. Gefeliciteerd!!!

Een verjaardag zonder taart kan natuurlijk niet, dus zijn we een taart gaan bakken. Om het onszelf moeilijk te maken hebben we gekozen voor een slagroomtaart. Ik ben dinsdag anderhalf uur door Pick’n'Pay gelopen om alle ingrediënten te halen. Woensdagavond zijn Esther en ik aan de slag gegaan. Na een half uur zagen we het al niet meer zitten maar we hebben toch maar doorgezet. Vooral het kloppen van het kapsel en het slagroom was een hel met alleen een garde. Gelukkig hebben we hulp gekregen van Arjan, Berto en Johan die even als een gek hebben zitten kloppen. Uiteindelijk is het toch nog goedgekomen na een werk van 3 uur ofzo. Eindresultaat: een taart om trots op te zijn! En hij was nog lekker ook.

Afgelopen donderdag was er in Pretoria een grote demonstratie op Vermeulenstraat. Een gigantisch aantal mensen liep door de straten. We hadden ’s middags afgesproken te gaan lunchen in cafe Salzburg, een Oostenrijks cafe. Ik kwam van m’n werk af met de fiets en was op zoek naar het cafe. Ik moest dus dwars door de optocht heen wat niet echt lukte ;-)

Weer met dank aan Philip voor de foto’s.

Zoals ik al eerder schreef zijn we vorige week zaterdag naar Sun City geweest. Een groot park met allerlei dingen om te doen. Je had er een Entertainment gebouw met dingen als bioscopen, restaurants, een bingozaal, een casino en aan de achterkant een zwemgedeelte. Het zag er allemaal heel mooi uit, maar helaas was het allemaal nep.

Ook het zwemparadijs gedeelte zag er allemaal heel mooi uit. Er was een golfslagbad met golven van bijna twee meter. Helaas had ik mijn hand verbrand dus kon ik niet zwemmen. Daarnaast was Sebastiaan zijn zwembroek vergeten en Priscilla haar bikini. Erg slim als je weet dat je gaat zwemmen ;-)

De omgeving was erg mooi, met in de bergen uitgehakte beelden van dieren bijvoorbeeld. Overal lagen rotsen en stonden mooie palmbomen en huisjes. Mooie grindpaden enzo. Totdat ik op zo’n rots ing staan en ineens een hol geluid hoorde. Op dat moment kwamen we erachter dat al dat mooie gesteente gewoon nep was. Op zich niet zo heel erg want het zag er wel redelijk echt uit allemaal en het beeld was mooi, maar het doet toch een beetje af.

Het zwemgedeelte was erg mooi maar voor de rest vond ik Sun City niet echt boeiend. We zouden de volgende dag de Pilanesberg bezoeken maar dat ging niet door omdat we bestolen waren.

Ik had m’n camera niet meegenomen omdat ik hem toch niet kon bedienen. Ik kon mijn veters niet eens strikken zoals je zag :-)

Gelukkig heeft Philip een heleboel foto’s gemaakt. Die vind je hier dus ook. Met dank aan Philip voor de foto’s :-)

Gisteren zijn we een kijkje wezen nemen bij onze eventuele nieuwe woning. Omdat er nogal wat gedaan moet worden aan dit huis zijn we op zoek gegaan naar een ander huis die al goed beveiligd is.

Toen we daar aankwamen konden we onze ogen niet geloven. Het leek wel een paleis zo groot. Een gigantische tuin, dus genoeg parkeerplaatsen voor de auto’s. Grote bomen in de tuin en nog een schuur bij de garage. Binnen was het nog groter. Alles zag er ook erg mooi uit.

Het enige nadeel voor mij is dat ik een stukje verder moet fietsen, maar dat is niet zo’n probleem. De prijs is echter wel redelijk hoog. We moeten maar afwachten wat er gaat gebeuren met de onderhandeling. We betalen al redelijk veel op dit moment, en ik heb dus echt geen zin om meer te gaan betalen dan ik al doe.

Vanavond gaan Pieter en Remon met Alice (vriendin van Bart, onze huismeester) praten om te kijken wat mogelijk is. Er moet heel wat van de vraagprijs af wil Bart overgaan tot verhuizen ben ik bang. We zullen zien. Ik heb in ieder geval geen zin in al die rompslomp er omheen. Ik heb al genoeg te doen voor die klote verzekeringen. Ik merk het wel wat er gebeurd.

Als we gaan verhuizen zal ik uiteraard wat leuke foto’s maken van ons nieuwe paleisje. Ik moet alleen even kijken of, hoe en wanneer ik een nieuwe camera kan regelen.

Ik kan eindelijk weer typen met twee handen dus wat langere verhaaltjes typen lukt ook weer.

Tot gauw!

Shit man. Zijn we hier net twee weken. Wilden we een weekendje weg naar Sun City en de Pilanesberg, kregen we om ongeveer 18:00 uur een telefoontje van de mensen die thuis kwamen dat het hele huis was leeggeroofd! Afgelopen dinsdag was er al ingebroken en was er een boel van Johan en Pieter gejat. Nu zijn ze dus teruggekomen en hebben ze zo goed als al onze spullen meegenomen. Vrijdagavond had ik in een dwaze “reddingsactie” mijn rechter hand verbrand dus liet ik mijn fotocamera thuis. Die was dus weg. Ook m’n laptop en reisdocumenten waren weg. Zelfs de DVD’s van Shrek die ik had gekregen waren meegenomen :-(( Ik heb hier alleen nog 4 3D-brilletjes liggen.

Verder nog wat kleine dingetjes die ook meegenomen zijn. Mijn creditcard en bankpas heb ik gelukkig nog. Eens kijken of ik nog aan een camera kan komen want het zou zonde zijn om alle maanden zonder te moeten :-(
Als het goed is kan ik via de kunstacademie een laptop regelen. Dat boden ze al aan maar heb ik geweigerd omdat ik al een laptop had.

Wat ook lekker is is dat ik alles pas kan declareren als ik weer thuis ben. Eens zien wat er nu moet gebeuren.

Het kan in ieder geval alleen nog maar beter worden hier ;-)

Ik heb even wat foto’s gemaakt van binnen in het huis. Daar heb ik nog helemaal niet aan gedacht. Het is lastig om goede overzichtsfoto’s te maken van binnen maar ik denk dat je wel een aardig idee krijgt van hoe het er hier uit ziet.